In een rustige Belgische woonwijk leek het leven voor de familie Taoussi ooit gewoon te verlopen. Maar na het tragische verlies van een gezinslid veranderde de sfeer binnen het gezin voorgoed, en begonnen omstanders zich zorgen te maken over de thuissituatie van de driejarige Wassim.
Nabij de plaats Habay-la-Vieille begonnen buren en kennissen zich af te vragen of alles wel goed ging achter de voordeur. Het gedrag van de vader, Mohammed Taoussi, leek sinds het overlijden van zijn partner steeds meer te veranderen.
Zijn houding tegenover zijn zoontje werd opvallend ongeduldiger en soms zelfs agressief, zo verklaarden getuigen later.
Het drama kwam tot een dieptepunt toen bekend werd dat Mohammed Taoussi, een 32-jarige voormalig karatekampioen, tot levenslang is veroordeeld voor de moord op zijn driejarige zoon Wassim.
De rechtbank oordeelde dat Taoussi zijn kind met brute kracht om het leven had gebracht en dat zijn afkeer van de vermoedelijke autistische kenmerken van zijn zoontje een doorslaggevende rol speelde.
Vermoedens van autisme en spanningen thuis
Na het verkeersongeluk waarbij moeder Norma Prester om het leven kwam, woonde Wassim alleen nog bij zijn vader. De jongen vertoonde volgens bekenden gedrag dat op autisme zou kunnen wijzen: hij sprak weinig, schreeuwde vaak en kende gedragsproblemen. Een officiële diagnose was er echter nooit gesteld.
Mohammed wilde volgens getuigen niets weten van deze vermoedens. Hij hield vol dat zijn zoon ‘normaal’ was en wees elke suggestie van autisme van de hand. Ondertussen zou hij zijn kind regelmatig hebben uitgescholden met een beledigende term voor mensen met een verstandelijke beperking.
De vader leek zich steeds minder te kunnen beheersen na het verlies van zijn partner, aldus mensen uit zijn omgeving.
Onheilspellende uitspraken en dreigementen
Enkele weken voor het fatale incident zou Mohammed, volgens een kennis, een schokkende uitspraak hebben gedaan: “Als hij nog altijd zo is als hij vijf jaar is, dan begraaf ik hem in het bos,” zo meldde de Gazet van Antwerpen.
LEES OOK:Schokkende vondst: lichaam aangetroffen in bosgebied
Ook na de dood van Wassim uitte Mohammed zich op een opvallende manier over zijn zoon tegenover getuigen: “Hij zit niet meer in zijn wereld van debielen.” Het Openbaar Ministerie zag in deze uitspraken duidelijke aanwijzingen dat de vader een diepe afkeer had van de vermoedelijke autistische kenmerken van Wassim.
Openbaar aanklager Julien Docquier benadrukte tijdens het proces dat Mohammed wrok koesterde jegens zijn zoon, die hij zelfs verantwoordelijk leek te houden voor zijn eigen problemen. “Hij wilde enkel een perfect kind,” aldus Docquier. “Hij kon niet aanvaarden dat Wassim nooit een groot karateka zou worden.”
Het fatale incident: medische bevindingen onthullen gruwelijke details
Op 25 november 2023 werd het drama werkelijkheid. Mohammed klopte die ochtend aan bij een buurman met de melding dat zijn zoontje bewusteloos was geraakt. Hij vertelde dat Wassim al twee weken ziek was. De buurman waarschuwde meteen de hulpdiensten.
Twee uur lang probeerden hulpverleners het jongetje te reanimeren, maar hun inspanningen mochten niet baten.
In eerste instantie werd gedacht aan een bacteriële infectie als doodsoorzaak. Maar nadat kennissen hun zorgen uitten bij de politie, volgde een uitgebreid onderzoek. De schouwarts trof maar liefst tachtig verwondingen aan op het kleine lichaam van Wassim.
Uit het medisch onderzoek bleek dat de jongen was overleden aan ernstig hoofdletsel door harde slagen, in combinatie met verwurging.
Eerdere signalen van mishandeling
Het was niet de eerste keer dat Wassim ernstig letsel opliep. In april 2023 werd hij al met een gebroken dijbeen opgenomen in het ziekenhuis. Zijn vader gaf hierover verschillende verklaringen, variërend van een val in de badkamer tot een val van de trap.
Eerder was ook zijn schouder uit de kom geraakt. Steeds sprak Mohammed van ongelukken, maar de uiteenlopende verhalen riepen bij hulpverleners vraagtekens op.
Na de ziekenhuisopname werd de jeugdhulp betrokken bij het gezin, maar ondanks deze interventie kon niet worden voorkomen dat Wassim enkele maanden later om het leven kwam. In de periode voorafgaand aan zijn overlijden was de jongen bovendien ziek en at hij nauwelijks, zo kwam naar voren tijdens de rechtszaak.
Verwaarlozing en voortdurende mishandeling
De rechtbank achtte bewezen dat Mohammed zijn zoon niet alleen had vermoord, maar hem bovendien voedsel en noodzakelijke verzorging had onthouden. Ook werd hij schuldig bevonden aan eerdere mishandelingen. Volgens de jury draaide de zaak dus niet alleen om het fatale geweld van 25 november 2023, maar ook om de structurele verwaarlozing van Wassim.
De jury stelde vast dat haat of minachting ten opzichte van de vermoedelijke beperking van Wassim bijdroeg aan het motief. Dat werd als een verzwarende omstandigheid aangemerkt.
Verweer van de vader en het oordeel van de jury
Tijdens de rechtszaak bleef Mohammed ontkennen dat hij zijn zoon opzettelijk om het leven had gebracht. Hij verklaarde dat hij na het overlijden van Wassims moeder zowel “papa als mama” voor zijn zoon was geweest en dat hij zijn kind accepteerde zoals hij was.
LEES OOK:Ernstig ongeval op kermis: slachtoffer zwaargewond
Zijn advocaten voerden aan dat sommige verwondingen mogelijk waren ontstaan bij pogingen tot reanimatie.
Bovendien betwistte de verdediging dat er sprake was van een discriminerend of haatdragend motief, en wezen zij erop dat Mohammed door hulpverleners eerder als meewerkend was omschreven. Volgens hen betekende het gebruik van beledigende woorden niet per definitie dat de vader zijn zoon haatte vanwege diens vermoedelijke autisme.
De jury liet zich echter niet overtuigen door het verweer en achtte bewezen dat Mohammed zijn driejarige zoon opzettelijk had gedood, waarbij minachting voor de vermoedelijke autistische kenmerken een rol speelde.
Levenslange gevangenisstraf en gevolgen
Mohammed Taoussi werd veroordeeld tot de zwaarst mogelijke straf: levenslange gevangenisstraf. De twaalfkoppige jury had ongeveer twee uur nodig om tot deze beslissing te komen, zo meldden Belgische media. Daarnaast werd een beveiligingsperiode van 25 jaar opgelegd.
Dit betekent dat de voormalig karatekampioen pas na een kwart eeuw een verzoek tot voorwaardelijke vrijlating kan indienen. Of hij na die periode daadwerkelijk zal worden vrijgelaten, moet op dat moment opnieuw worden beoordeeld.
