Simoon (47) en Arrie (51) Verheijen deden wat veel mensen alleen maar zeggen dat ze ooit gaan doen: alles achterlaten voor een nieuw leven onder de Spaanse zon. In Ik Vertrek zagen kijkers hoe ze samen met dochter Daantje (11) neerstreken in L’Alfàs del Pi aan de Costa Blanca, met een plan dat verder ging dan ‘een B&B beginnen’.
Het moest een plek worden waar gezinnen met een zorgintensief kind, én volwassenen met extra zorgbehoeften, eindelijk eens echt ontspannen op vakantie kunnen. Niet met stress over drempels, te smalle deuren of het eeuwige improviseren, maar met rust en vertrouwen.
Een droom met een duidelijke missie
Simoon en Arrie kochten een flinke villa met genoeg ruimte om hun idee tot leven te brengen: een rolstoeltoegankelijk gastenverblijf waar toegankelijkheid niet ‘handig meegenomen’ is, maar gewoon de standaard. Precies het soort plek dat ze zelf lange tijd misten.
Denk aan brede doorgangen, aangepaste voorzieningen en een indeling die logisch is als je met hulpmiddelen reist. Voor sommige gasten is het zelfs de eerste keer dat ze überhaupt durven boeken, omdat de drempel—letterlijk en figuurlijk—normaal gesproken te groot is.
Meer dan alleen een verblijf
Wat hun concept extra bijzonder maakt, is dat gasten desgewenst ook zorg kunnen inkopen. Daarmee wordt het verblijf voor sommige gezinnen niet alleen een fijne accommodatie, maar ook een soort vangnet: de zekerheid dat er ondersteuning dichtbij is als dat nodig blijkt.
Simoon is dan ook regelmatig beneden in het appartement aan het werk om bij te springen waar nodig. Dat geeft veel families een gerust gevoel, juist omdat zij vaak gewend zijn dat alles op hun schouders neerkomt zodra ze buiten de deur zijn.
De verhuur loopt beter dan verwacht
Ruim een jaar na de grote stap blijkt dat er écht behoefte is aan dit soort plekken. Het gastenverblijf draait met een bezettingsgraad van rond de 70 procent, en er staan al boekingen in de agenda tot het einde van het jaar. Dat is niet mis.
Maar cijfers vertellen niet het hele verhaal. Achter veel reserveringen zit een gezin dat al jaren tegen dezelfde praktische muren aanloopt: te weinig aangepaste vakantieplekken, te weinig begrip en te veel gedoe. Bij de Verheijens kunnen ze even ademhalen.
November 2025 bracht een plotselinge tegenvaller
Toch is het leven in Spanje niet één lange promotievideo met palmbomen. Begin november 2025 kreeg het gezin een harde klap te verwerken: Arrie scheurde zijn achillespees. Zo’n blessure klinkt al vervelend, maar in hun situatie raakt het meteen alles.
Arrie moest geopereerd worden en kreeg vervolgens te maken met een wond die slecht genas. En omdat hij normaal gesproken degene is die veel klussen, onderhoud en verbouwingen oppakt, viel er ineens een hele motor uit binnen hun dagelijkse ritme.
Plannen op pauze en het gevoel van stilstaan
Het gevolg: plannen konden tijdelijk de koelkast in. Klussen bleven liggen, onderhoud ging trager, en nieuwe ideeën moesten wachten. In en rond een grote villa is er altijd wel iets dat aandacht vraagt, zeker als je continu aan het verbeteren bent.
De frustratie zat niet alleen in wat er niet gebeurde, maar ook in het gevoel van ‘nu kunnen we even niet vooruit’. Simoon en Arrie zijn aanpakkers; gedwongen rust past daar niet meteen bij. Zeker niet als je net zo hard aan het bouwen bent.
Stap voor stap weer vooruit
Toch laten ze zich niet uit het veld slaan. Ze pakken de draad stap voor stap weer op en kijken telkens wat er wél kan. Het tempo ligt soms lager dan ze zouden willen, maar de richting is duidelijk: doorgaan met wat ze begonnen zijn.
En dat geeft ook vertrouwen, want de basis staat inmiddels. Het gastenverblijf is uitgegroeid tot de plek die ze voor ogen hadden: praktisch, warm en vooral veilig. Ondanks die hobbel klinkt er vooral tevredenheid door over hun keuze voor Spanje.
Een plek waar begrip net zo belangrijk is als aanpassingen
Wat de Verheijens onderscheidt, is dat het niet alleen om stenen en voorzieningen draait. Veel gasten komen binnen met een rugzak aan ervaringen: accommodaties die nét niet werken, parken die niet meedenken, of angst dat er iets misgaat zonder hulp.
Juist daarom is die vertrouwde sfeer zo belangrijk. Het verschil wordt gemaakt in de combinatie van toegankelijkheid én begrip. En precies daar leggen Simoon en Arrie hun hart in: zorgen dat mensen zich gezien voelen en even gewoon ‘op vakantie’ kunnen zijn.
Laat ons op onze sociale media weten wat jij van hun avontuur vindt: zou jij zo’n grote stap durven zetten, of is dit juist je grootste nachtmerrie?
Bron: streamzine.nl
