Een nieuwsbericht kan soms tegelijk klein en groot voelen: klein omdat het om één persoon gaat, groot omdat je je realiseert hoeveel mensen die persoon in de loop der jaren heeft geraakt. In de Nederlandse film-, tv- en theaterwereld is dat sentiment vandaag sterk aanwezig.
Peter Faber is overleden. De acteur stierf donderdag op 82-jarige leeftijd, zo maakte zijn familie vrijdag bekend. Volgens hen gebeurde dat “vredig in het bijzijn van zijn meest dierbaren”. Het einde van een carrière die zich niet liet vangen in één genre of één tijdperk.
Een afscheid dat veel Nederlanders raakt
Faber was zo’n naam die je misschien niet elke dag hardop noemt, maar wel meteen herkent zodra je hem ziet spelen. Hij had een gezicht en een stem die bij meerdere generaties horen: van grote filmklassiekers tot series waar je op een doordeweekse avond in bleef hangen.
Dat hij er niet meer is, voelt daarom voor velen alsof er weer een stukje van dat herkenbare Nederlandse culturele landschap verdwijnt. Niet alleen omdat hij veel speelde, maar ook omdat hij vaak een bepaalde energie meebracht: direct, menselijk en met een eigenzinnige scherpte.
Doorbraak op het grote doek
De echte doorbraak kwam halverwege de jaren zeventig, met een hoofdrol in Max Havelaar, gebaseerd op het beroemde boek van Multatuli. Het was een rol die hem in één klap op de kaart zette bij een groter publiek, en hem tegelijk liet zien als acteur met gewicht.
Daarna volgden al snel grotere producties, waaronder de internationale oorlogsfilm A Bridge Too Far. In Nederland werd hij vervolgens een vertrouwd gezicht met rollen in films als Soldaat van Oranje, Ciske de Rat en Schatjes!—titels die voor veel kijkers haast vanzelfsprekend bij de filmgeschiedenis horen.
Ook thuis op televisie en in series
Wie hem vooral van televisie kende, zag hem onder meer in series als Prettig Geregeld en Duel in de Diepte. Faber kon zich moeiteloos aanpassen aan het medium: filmisch klein als het moest, uitgesproken als een scène daarom vroeg.
Die soepelheid verklaart ook waarom hij zo lang relevant bleef. Hij was geen acteur die “van vroeger” voelde; hij dook telkens weer op in nieuwe contexten, met een rol die paste bij zijn leeftijd en ervaring, zonder dat het routine werd.
Het Werkteater en de liefde achter de schermen
Begin jaren zeventig was Faber medeoprichter van theatercollectief Het Werkteater. Dat collectief speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van modern Nederlands toneel, met meer ruimte voor experiment en eigentijds spel. Voor Faber was het bovendien een creatieve thuisbasis.
Het was ook de plek waar hij zijn tweede vrouw leerde kennen: actrice Shireen Strooker. Samen kregen zij twee kinderen. In totaal had Faber vijf kinderen en trouwde hij vijf keer—details die laten zien dat zijn leven buiten het podium minstens zo bewogen was.
Prijzen en erkenning in het theater
Hoewel het grote publiek hem vaak van film en tv kende, lag een belangrijk deel van zijn vakmanschap in het theater. Dat werd ook officieel gezien: Faber won twee keer de Louis d’Or, de belangrijkste toneelprijs voor een mannelijke hoofdrol in Nederland.
Twee keer zo’n prijs krijgen, zegt iets over zijn status binnen het vak. Het is erkenning van collega’s en jury’s, maar ook een signaal dat zijn spel niet alleen populair was, maar ook artistiek zwaar woog.
Tot op hoge leeftijd actief
Faber bleef werken tot ver in zijn tachtiger jaren. Zijn laatste filmrol speelde hij in 2023, toen hij samen met zijn zoon Jesse te zien was in Sweet Dreams. Die film werd later zelfs de Nederlandse Oscarinzending, wat de titel extra zichtbaarheid gaf.
Ook op televisie verscheen hij nog: vorig jaar zat hij in een aflevering van Medisch Centrum West. En enkele jaren eerder ging hij met Gerard Cox, Barrie Stevens en Willibrord Frequin op reis in Beter Laat Dan Nooit, toen nog bij RTL, met Olcay Gulsen en Katja Schuurman als reisleiders.
Opname in het ziekenhuis en hartproblemen
Begin juli werd bekend dat Faber in het ziekenhuis was opgenomen omdat hij benauwd was geworden. Later bleek dat er sprake was van hartproblemen die niet meer verholpen konden worden. Het nieuws gaf al een voorproefje van de ernst van de situatie.
Dat het daarna relatief snel tot zijn overlijden kwam, maakt het voor fans en collega’s extra confronterend. Tegelijk schetst de verklaring van de familie een rustig einde: vredig en omringd door de mensen die hem het meest nabij waren.
Openbaar afscheid in Amsterdam-noord
Wie afscheid wil nemen, krijgt die gelegenheid op maandag 17 augustus. In Het Zonnehuis in Amsterdam-Noord wordt een openbaar afscheid georganiseerd. Bezoekers kunnen tussen 10.00 en 12.00 uur langskomen om een laatste groet te brengen.
Zo’n open moment past bij een acteur die zijn leven lang in het openbaar stond, maar tegelijk dichtbij wist te blijven. Het is een laatste kans voor publiek en vakgenoten om even stil te staan, herinneringen te delen en hem te bedanken voor alles wat hij naliet.
Wat er blijft: rollen, herinneringen en invloed
Peter Faber laat meer achter dan een lijst met titels. Hij laat een reeks personages achter die onderdeel zijn geworden van het collectieve geheugen, en een theatergeneratie die door pionierswerk zoals bij Het Werkteater mede vorm kreeg.
Welke film of rol van Faber is jou het meest bijgebleven? Laat het ons weten en praat mee via onze social media—jouw herinnering kan net dat ene verhaal zijn dat anderen weer terugbrengt naar een scène die ze bijna vergeten waren.
Bron: hartvannederland.nl
