Samantha Steenwijk is altijd open geweest over haar emoties en persoonlijke ervaringen. In een gesprek met weekblad Party blikt de zangeres terug op een aangrijpend moment dat nog steeds een grote rol speelt in haar leven.
Op 2 december 2022 overleed haar opa op 93-jarige leeftijd. Ondanks zijn hoge leeftijd blijft het gemis voelbaar. Met een combinatie van nuchterheid en liefde spreekt ze over hun band, en over hoe zijn afwezigheid nog steeds invloed heeft op haar dagelijkse leven.
Herinnering aan 2 december blijft helder in haar geheugen
De dood van een dierbare is altijd een ingrijpende gebeurtenis, zeker wanneer er een hechte band bestaat. Voor Samantha was haar opa meer dan alleen een grootvader. De herinnering aan zijn overlijden is haar nog vers in het geheugen gegrift. “Tuurlijk is het wel een gemis,” zegt ze, wanneer haar gevraagd wordt of ze hem nog mist.
De nuchtere toon in haar stem verraadt dat ze zijn hoge leeftijd accepteerde, maar dat maakt het afscheid niet minder pijnlijk. “Ook al was het wel goed zo, want hij had al een hele leeftijd bereikt,” voegt ze toe. In haar verhaal deelt Samantha hoe haar opa zelf vrede had met zijn naderende afscheid. Voor haar bracht dat enigszins rust. “Dan heb je er wel vrede mee, ofzo,” legt ze uit.
Toch verandert dat niets aan het feit dat hij een belangrijk onderdeel van haar leven was. Het is die mix van acceptatie en gemis die haar woorden zo oprecht maken. Ze wil hem nog regelmatig iets vertellen, of een moment met hem delen. Juist dat toont hoe groot zijn rol in haar leven was.
Een bijzonder aspect van hun relatie was de gezamenlijke liefde voor Formule 1. Voor Samantha is het vreemd om de races nu zonder haar opa te kijken. “Ik weet nog dat Max kampioen werd voor de allereerste keer en dat ik met mijn opa keek en dat ik toen voor de tweede keer in mijn leven mijn opa zag huilen,” vertelt ze. Het is een herinnering die ze koestert, omdat het laat zien hoe intens ze dat moment samen beleefden.
Ze beschrijft hoe haar opa vol ongeloof naar het scherm keek. “Mijn opa kon het niet geloven. Hij pakte mijn hand beet met twee handen tegelijk en zei: ‘Is die het nou echt?’” Haar antwoord was bevestigend. “Ja opa, hij is kampioen.” Het daaropvolgende moment raakte haar diep: “Nou, toen heeft hij echt gehuild.” Het beeld van haar huilende opa staat voor altijd op haar netvlies gegrift.
Leven met verlies, maar vol positiviteit
Ondanks het verlies van haar opa blijft Samantha sterk en positief. Ze probeert met beide benen op de grond te blijven staan en het leven te omarmen. Voor haar is het belangrijk om van elke dag iets moois te maken. “Nou, je moet wel genieten van elke dag die je hebt,” vertelt ze met overtuiging. Ze merkt dat veel mensen tegenwoordig moeite hebben met positiviteit. “Mensen zijn weleens een beetje de positiviteit kwijt tegenwoordig,” zegt ze, doelend op de vele negatieve berichten en invloeden om ons heen.
Volgens haar is het belangrijk om daar niet in mee te gaan. “Maar met alle negativiteit die we om ons heen hebben, daar red je het niet mee en daar word je alleen maar somber van,” legt ze uit. Die instelling helpt haar om zich te richten op de mooie dingen in het leven, ondanks tegenslagen.
Levensles van Samantha: laat los wat je niet kunt veranderen
Tot slot deelt Samantha een les die ze zelf belangrijk vindt. Het is een manier van denken die haar helpt om rust te vinden. “Dingen waar je niks aan kan veranderen, daar moet je je ook niet druk om maken. Anders maak je jezelf alleen maar gek.” Deze gedachtegang houdt haar overeind in moeilijke tijden en geeft haar de kracht om door te gaan. Het is een boodschap die veel mensen in hun eigen leven kunnen toepassen.
Samantha weet als geen ander dat het leven niet altijd voorspelbaar is. Eerder moest ze ook al afscheid nemen van het veulentje Bobby, dat overleed aan een hardnekkige longontsteking. Ook dat verlies liet diepe sporen na. Toch blijft ze vasthouden aan haar positieve blik, waarmee ze niet alleen zichzelf, maar ook haar fans inspireert.
