Toen het zesde seizoen van Married at First Sight op televisie verscheen, kreeg Sylvia van Mierlo (63) te horen dat ze uitgezaaide longkanker had. Ze ging de serie in op zoek naar liefde, maar vond iets wat misschien nog waardevoller was: massale steun uit alle hoeken van het land. Sylvia’s verhaal raakt, inspireert en laat zien hoe veerkrachtig een mens kan zijn, zelfs wanneer alles uitzichtloos lijkt.
Begin 2021 merkte Sylvia dat er iets niet klopte in haar lichaam. De pijn in haar heup leek niet zomaar een onschuldige klacht. “Noem het een zesde zintuig,” vertelt ze, “maar ik wist meteen: hier is meer aan de hand.” Het gevoel was niet nieuw. In 2007 had ze eenzelfde soort intuïtie, en dat bleek toen borstkanker te zijn. Na operaties, chemotherapie en bestralingen werd ze destijds volledig schoon verklaard. Toch bleef de waakzaamheid. Die bleek terecht. De diagnose dit keer: uitgezaaide longkanker in het laatste stadium.
Overleven tegen de verwachtingen in
De eerste stappen richting behandeling volgden snel, maar de hoop was klein. Zowel artsen als Sylvia zelf rekenden op het ergste. “Einde oefening,” dacht ze. Toch bleek opgeven geen optie. Dankzij aanvullende onderzoeken kwam ze in aanmerking voor immunotherapie, een behandelmethode die haar immuunsysteem zou helpen de kanker te herkennen en aan te vallen. “Iedere twee weken kreeg ik via een infuus medicijnen toegediend die mijn afweersysteem moesten versterken, zodat het kankercellen kon herkennen, vernietigen en opruimen.”
Lockdown en eenzaamheid tijdens herstel
Terwijl haar behandeling begon, ging het land in lockdown. Voor Sylvia betekende dat meer dan alleen afstand houden: ze zat volledig geïsoleerd in haar herstel. “Ik voelde me zó alleen… dat gun ik m’n ergste vijand nog niet.” De fysieke zwakte en intense vermoeidheid vroegen alles van haar, juist op momenten dat nabijheid en steun zo belangrijk waren. Toch hield ze zich vast aan de behandelingen, stap voor stap.
Na maanden van chemo, bestraling en immunotherapie kwam er onverwacht goed nieuws: Sylvia was in remissie. “De kanker lijkt weg te zijn. En hoe langer het wegblijft, des te meer kans ik heb om oud te worden.” Elk halfjaar ondergaat ze een scan. De spanning in aanloop naar die momenten is groot, maar het groene licht daarna betekent voor haar dat ze weer zes maanden lang voluit kan leven. In die periodes kiest ze bewust voor genieten, in plaats van piekeren.
Blijvende sporen van de behandeling
Hoewel de behandelingen hun werk deden, hebben ze ook hun tol geëist. “Ik ben altijd ontzettend moe en heb sinds de behandelingen geen gevoel meer in mijn vingertoppen en voetzolen.” Deze gevoelloosheid brengt risico’s met zich mee: wondjes blijven onopgemerkt en kunnen gevaarlijk worden. Daarnaast hebben haar organen schade opgelopen, en zit haar huid vol littekens en plekjes. Toch blijft Sylvia optimistisch. “Mij hoor je niet, hoor. Sinds ik ziek werd, is mijn lucht blauwer dan die van velen.”
De kracht van keuzes maken
Energie is tegenwoordig schaars, dus moet Sylvia keuzes maken in wat ze wel en niet doet. “Het liefst doe ik alles wat ik leuk vind. Maar sinds ik ziek werd, heb ik minder energie en moet ik selectief zijn.” Gelukkig staat ze er niet alleen voor. Familie en vrienden houden haar in balans en helpen haar te doseren. “’Syl, nu is het wel even genoeg,’ zeggen ze dan. Dat heb ik af en toe nodig.”
Positief denken als levenshouding
Volgens Sylvia heeft mentale gezondheid een directe invloed op het lichaam. “Ben je negatief, dan merk je dat aan je gezondheid. Daarom is mijn glas altijd halfvol.” Natuurlijk baalt ze van de sporen die de behandelingen hebben achtergelaten – rimpels, littekens en constante vermoeidheid – maar dat weegt niet op tegen wat ze ervoor terugkreeg: het leven zelf. “Ik ben blij dat ik er nog ben.”
Publieke steun als reddingsboei
Hoewel Married at First Sight haar niet de grote liefde bracht, bood het onverwachts wél een andere vorm van steun. “Tijdens de behandelingen ben je kwetsbaar en raak je makkelijk geïsoleerd. Dat was zeker zo tijdens de pandemie.” Door haar deelname aan het programma kreeg ze ineens toegang tot duizenden mensen. De steun via televisie en sociale media betekende veel voor haar. “Heel Nederland leefde met me mee, dat deed me goed!”
