Met zichtbaar verdriet sprak Johan Derksen recent over het overlijden van zijn hond Cuby, die twaalf jaar lang een dierbare plek innam binnen zijn gezin. De hond was meer dan alleen een huisdier; hij was een volwaardig familielid, een metgezel en een symbool van muzikale en persoonlijke betekenis. Het verlies, dat hij vrijdagavond deelde in Shownieuws op SBS6, laat een leegte achter die tot in de kleinste dagelijkse momenten voelbaar blijft.
Het lege bed voelt pijnlijk confronterend
Tijdens de uitzending vertelde Derksen openhartig over de band met zijn hond en hoe die zelfs hun nachten bepaalde. “Hij heeft twaalf jaar tussen ons in gelegen. We moeten er echt aan wennen in bed,” zei hij, zichtbaar geëmotioneerd.
In een poging de pijn te relativeren, voegde hij toe: “Het triootje is afgelopen.” Ondanks zijn kenmerkende ironie, was duidelijk te merken dat de rouw diep zit. Zijn nuchtere houding liet ruimte voor echte emotie en dat zie je zelden bij hem.
Een ongewoon sterke band tussen mens en dier
De hechte relatie tussen Johan Derksen, zijn vrouw en hun hond Cuby ging verder dan je misschien zou verwachten. Ze schaften zelfs een extra groot bed aan, speciaal zodat hun hond er ’s nachts bij kon liggen. “We zijn wat dat betreft een beetje een maniakaal echtpaar,” bekende Derksen met een glimlach.
Doordat de kinderen inmiddels het huis uit waren, kreeg Cuby een centrale rol binnen het huishouden. Hij was aanwezig in elk ritme van de dag, van de ochtendkoffie tot het slapengaan.
Een naam met betekenis: een muzikaal eerbetoon
Cuby kreeg zijn naam niet zomaar. De hond werd vernoemd naar de bluesband Cuby + Blizzards, waarmee Derksen zich al jarenlang verbonden voelt. Net als de band komt hij uit Grolloo, het dorp dat voor hem synoniem staat aan bluesmuziek.
De keuze voor de naam was dan ook een persoonlijk eerbetoon aan zowel zijn liefde voor muziek als zijn band met de regio. Daarmee werd Cuby niet alleen een viervoeter, maar ook een levend symbool van herinneringen en passie.
Twaalf jaar vol toewijding en liefde
Volgens Derksen was het na twaalf jaar tijd om afscheid te nemen. “Maar hij was op,” zei hij, kalm maar aangeslagen. Het simpele zinnetje bevatte een diepe emotionele lading. Twaalf jaar lang was Cuby altijd daar. Niet alleen fysiek, maar ook als stille aanwezigheid in huis. Nu die aanwezigheid wegvalt, blijft het besef van verlies over, dat als een schaduw over het dagelijks leven hangt.
Een publieke man, nu even stil
Johan Derksen is allesbehalve een onbekende in het Nederlandse medialandschap. Zijn carrière begon op het voetbalveld, bij clubs als Go Ahead Eagles, Cambuur en Haarlem. Later groeide hij uit tot een invloedrijk sportjournalist.
Als hoofdredacteur van Voetbal International wist hij het blad in de jaren tachtig tot grote hoogten te brengen. En met zijn scherpe tong en uitgesproken mening maakte hij vanaf 2001 furore op televisie.
Vandaag Inside in zomerstop, maar Derksen blijft onderwerp van gesprek
Met programma’s als Voetbal Inside, Voetbal International en Vandaag Inside bouwde Derksen een indrukwekkende televisieloopbaan op. Samen met Wilfred Genee en René van der Gijp is hij wekelijks goed voor hoge kijkcijfers én stevige discussies.
Nu het programma tijdelijk is vervangen door De Oranjezomer vanwege de zomerstop, geniet Derksen van een pauze. Toch blijft hij in het nieuws – dit keer om een heel andere reden.
Hélène Hendriks afwezig door operatie
Oorspronkelijk zou Hélène Hendriks het stokje overnemen als presentator van De Oranjezomer, maar een operatie gooide roet in het eten. Door haar herstel is ze voorlopig uit de roulatie, en het is nog onzeker wanneer ze terugkeert. Ook Derksens eigen terugkeer op televisie laat nog op zich wachten. Of hij meteen weer in zijn gebruikelijke scherpe vorm verschijnt, is afwachten. Het verlies van zijn hond heeft hem zichtbaar geraakt.
Cuby als muzikaal én emotioneel anker
Derksens liefde voor bluesmuziek is een rode draad door zijn leven. Hij speelde gitaar, organiseerde bluesconcerten en stond aan de wieg van documentaires over het genre. Ook woont hij op steenworp afstand van het Cuby Museum in Grolloo.
Zijn hond vertegenwoordigde niet alleen gezelschap, maar ook dat diepe muzikale en culturele erfgoed. Daarom komt het verlies harder aan dan alleen het missen van een trouwe viervoeter. Het raakt hem als mens, als muziekliefhebber en als iemand die zijn leven lang in symbolen en herinneringen leeft.
