Het eilandleven op Ibiza wordt vaak verkocht als één lange ansichtkaart: blauwe lucht, zeezicht en rust. Maar achter die buitenkant kan het leven net zo rauw en spannend zijn als overal. Dat merkten zangeres Maribelle (66) en haar man Nicolaas de afgelopen tijd van heel dichtbij.
Ze wonen al jaren op het Spaanse eiland en hadden er een bestaan opgebouwd dat klopte. Tot er ineens iets gebeurde waardoor hun dagen niet meer draaiden om plannen, maar om volhouden—en om proberen de moed niet te verliezen.
Een periode die stilletjes alles opslokte
De afgelopen maanden werden gevuld met ziekenhuisbezoeken, gesprekken met artsen en momenten waarop je vooral leert wachten. Niet het soort wachten dat ontspant, maar wachten op uitslagen, op duidelijkheid en op de volgende stap.
Voor buitenstaanders blijft zoiets soms onzichtbaar, zeker op een plek die bekendstaat om vrijheid en lichtheid. Juist daarom komt het extra hard aan wanneer het leven opeens wordt teruggebracht tot agenda’s met onderzoeken en behandelplannen.
Het nieuws dat hun wereld op z’n kop zette
Eind vorig jaar kregen Maribelle en Nicolaas te horen dat hij darmkanker heeft. Een diagnose die je niet “even” verwerkt, maar die direct alles verplaatst: je tijd, je energie, je gesprekken thuis—en ook je toekomstbeelden.
Volgens Nicolaas gaat het om darmkanker in fase 3, met uitzaaiingen naar de lymfeklieren. De tumor zou ongeveer vijf centimeter groot zijn geweest en bovendien op een lastige plek hebben gezeten, dicht bij andere organen.
Waarom opereren niet meteen mogelijk was
Een operatie leek in eerste instantie de meest logische route, maar bleek niet direct haalbaar. Niet vanwege onwil, maar omdat de ligging van de tumor het risico op complicaties te groot maakte. Dat is zo’n boodschap die je even stil maakt.
In plaats daarvan begon een intensief traject van chemo en bestraling, bedoeld om de tumor te verkleinen en de ziekte zoveel mogelijk onder controle te krijgen. Het is zwaar voor het lichaam, maar ook mentaal een uitputtingsslag.
Voor Maribelle kwam het extra dichtbij
Voor Maribelle moet dit nieuws nog een andere laag hebben gehad, omdat ze zelf eerder darmkanker heeft gehad. Ze is daarvan genezen, maar wie zoiets meemaakt, weet dat die ervaring in je systeem blijft zitten.
Als je partner vervolgens in hetzelfde gevecht belandt, komen herinneringen snel terug: de onzekerheid, de bijwerkingen, het gevoel dat je leven tijdelijk in de wachtstand staat. Die herkenning kan steun geven, maar kan ook extra angst losmaken.
De stress van zorg en papierwerk erbovenop
Alsof de diagnose nog niet genoeg was, kregen ze ook te maken met praktische zorgen. Ze gingen ervan uit dat hun zorgverzekering de behandeling op Ibiza zou vergoeden. In eerste instantie leek dat ook zo, totdat de details boven water kwamen.
Het ziekenhuis op Ibiza bleek geen contract te hebben met hun verzekeraar. En dan kom je ineens in een wereld terecht van uitzonderingen, regels en telefoontjes—precies op het moment dat je hoofd eigenlijk maar één ding aankan: de gezondheid.
Van Ibiza naar Mallorca om tempo te houden
Uiteindelijk moesten Maribelle en Nicolaas uitwijken naar Mallorca om de behandeling snel te starten. Daar was aanvankelijk sprake van een wachtlijst, maar Nicolaas kon gelukkig relatief vlot terecht. Artsen wilden geen kostbare tijd verliezen.
Zo’n verplaatsing klinkt praktisch—gewoon naar een ander eiland—maar in werkelijkheid betekent het je leven tijdelijk inpakken. Reizen, verblijf regelen, afspraken plannen en ondertussen proberen overeind te blijven tijdens een zware medische periode.
Dertig dagen chemo en bestraling
De combinatie van chemo en bestraling liep dertig dagen. Dat soort behandelingen kunnen flink inhakken: vermoeidheid, misselijkheid en een lijf dat niet meer automatisch meewerkt. Daarbij komt het mentale ritme van steeds weer die volgende afspraak.
Maribelle stond al die tijd naast hem, als partner en als steunpilaar. Dat is de stille kant van liefde: meegaan naar gesprekken, thuis de rust bewaren en ook op mindere dagen proberen een sprankje perspectief vast te houden.
Een actie voor anderen die vastlopen
Op Mallorca kwamen ze ook andere patiënten van Ibiza tegen die in dezelfde situatie zaten: voor behandeling weg van het eiland, met kosten die snel oplopen. De zorg zelf kan vergoed zijn, maar reizen en verblijf zijn vaak voor eigen rekening.
Niet iedereen kan zes of zeven weken elders wonen zonder financieel in de knel te komen. Daarom startte Maribelle een GoFundMe-crowdfunding met als doel 20.000 euro, bedoeld om lotgenoten te helpen die anders klem dreigen te raken.
Wachten op de scan en leven in ‘tussen-tijd’
Nu de behandelingen achter de rug zijn, begint een fase die veel mensen bijna net zo zwaar vinden als de behandeling zelf: wachten op de scan. Die moet uitwijzen of de kanker weg is en wat de volgende stap wordt.
Nicolaas zegt dat hij zich op zich goed voelt, maar zichzelf in de spiegel nog steeds als “ziek” ziet. Hij viel acht tot negen kilo af. Artsen zouden positief zijn, maar zonder harde percentages blijft onzekerheid aanwezig.
Meer dan een medisch verhaal
Het verhaal van Maribelle en Nicolaas laat zien dat kanker nooit alleen over medische feiten gaat. Het gaat ook over regelwerk, verzekeringen, reizen, geldzorgen en de manier waarop zo’n traject je dagen en nachten overneemt.
Tegelijk zit er iets hoopvols in: Nicolaas heeft de behandeling afgerond en Maribelle richt haar blik zelfs dan nog op anderen. Wat vind jij hiervan? Laat vooral je reactie achter op onze sociale media.
Bron: menszine.nl
