Freek Rikkerink heeft de afgelopen week iets gedaan wat al tijden door zijn hoofd speelde: hij stapte alleen in het vliegtuig richting de Verenigde Staten. Niet voor een tour, niet voor een talkshow, maar om een retreat te volgen waar duizenden mensen samenkomen om de dag stil te beginnen.
Op social media deelde de zanger van Suzan & Freek daarna een reeks beelden die tegelijk klein en groots aanvoelen. Je ziet hem tussen een mensenmassa op een grasveld, met die typische blik van: dit is nieuw, dit is spannend, maar ik ben blij dat ik er ben.
Een reis die al langer lonkte
Wie Freek al een tijdje volgt, weet dat zijn leven het afgelopen jaar noodgedwongen een ander tempo kreeg. Sinds hij vertelde dat hij ongeneeslijk ziek is, kijken fans mee met alles wat hij deelt: de dagen die zwaar zijn, maar ook de momenten waarop hij toch licht vindt.
Juist daarom voelt deze trip als meer dan zomaar ‘even weg’. Niet omdat er ineens een oplossing wordt aangeboden, maar omdat je ziet hoe iemand, midden in onzekerheid, toch ruimte probeert te maken voor iets wat hem voedt.
Vroeg in denver, tussen 1.800 anderen
Freek beschreef een ochtend die hij niet snel vergeet: om zes uur, bij zonsopkomst, stond hij in Denver. Niet backstage of in een studio, maar buiten op een grasveld, tussen zo’n 1.800 deelnemers die allemaal voor hetzelfde kwamen.
Daar werd gemediteerd. Lang, stil en intens. En hoewel het voor buitenstaanders misschien wat ‘zweverig’ klinkt, laat Freek in zijn woorden vooral iets anders horen: verwondering. Alsof hij zelf ook even moest knipperen om te beseffen dat hij dit echt deed.
Die mix van enthousiasme en zelfspot
Op Instagram kijkt Freek zichtbaar opgelucht en enthousiast terug. Tegelijk blijft hij precies wie hij is: nuchter, droog, en niet bang om zichzelf een beetje te relativeren. In zijn update schrijft hij dat hij soms ook nog moet wennen aan zichzelf.
Dat is precies waarom het binnenkomt bij zoveel mensen. Het wordt niet groter gemaakt dan het is, maar ook niet kleiner. Geen grootse speeches, wel een eerlijk inkijkje in iets dat voor hem duidelijk betekenis heeft.
Waarom weggaan eerst te moeilijk voelde
Dat Freek überhaupt een week weg ging, was niet vanzelfsprekend. Hij vertelde dat hij het in de eerste drie maanden niet over zijn hart kon verkrijgen om zelfs maar een weekje bij Suzan en hun zoontje Sef vandaan te zijn.
Die drempel zegt veel: over liefde, over verantwoordelijkheid, en ook over hoe kwetsbaar zo’n periode kan zijn. Uiteindelijk gaf hij zichzelf toch toestemming om te gaan, juist omdat hij voelde dat thuis alles goed zou blijven draaien.
‘Sef & Suus’ als topteam thuis
Freek legt het uit op een manier die meteen warm aanvoelt: hij kon gaan omdat “Sef & Suus” samen een topteam vormen. Dat ene zinnetje maakt duidelijk dat het geen ‘vluchten’ is, maar een bewuste pauze.
Even opladen, terwijl hij weet dat de mensen die hij het meest liefheeft, in goede handen zijn—bij elkaar. Het is een klein detail, maar het laat zien hoe zorgvuldig hij dit soort keuzes benadert.
Geen kaarsje aan, maar een volle week programma
Wie bij een retreat denkt aan een beetje yoga en een ontspannen theetje, komt bedrogen uit. Freek beschreef het als “terug de schoolbanken in”: een volle week met sessies, uitleg en vooral heel veel meditatie.
De langste meditatie duurde volgens hem vijf uur. Dat is voor de meeste mensen bijna niet voor te stellen, laat staan vol te houden. Toch klinkt er in zijn verhaal eerder fascination dan heroïek: alsof hij zelf verrast is door wat kan.
Wat hij eruit meeneemt: brein, lichaam en invloed
Freek schrijft dat de week hem veel leerde over de samenwerking tussen brein en lichaam—en dat je daar tot op zekere hoogte invloed op kunt hebben. Niet als vanzelfsprekend trucje, maar als iets dat oefening vraagt en geduld.
Hij koppelt het ook aan iets heel herkenbaars: uit je hoofd komen en meer voelen wat er in je lijf gebeurt. In een periode waarin alles sneller emotioneel kan binnenkomen, kan dat al een enorme verschuiving zijn.
De rol van dr. joe dispenza
De retreat draaide om Dr. Joe Dispenza, een bekende naam in de wereld van meditatie en bewustzijn. Freek vertelde dat hij het afgelopen jaar opvallend vaak tips van volgers kreeg om zich in Dr. Joe te verdiepen.
En zoals Freek vaker doet als iets hem raakt: hij ging erin. Hij schreef dat hij “binnen no-time” alle boeken verslond. Inmiddels is mediteren een vast onderdeel van zijn dagelijks ritme geworden.
Waarom dit juist nu zoveel indruk maakt
Zijn ziekte hangt onvermijdelijk mee onder iedere update die hij deelt. En toch gaat dit verhaal niet over een wondermiddel of een belofte. Het gaat over zoeken naar rust, richting en een manier om met alles om te blijven gaan.
Wat opvalt is de toon: nieuwsgierig en dankbaar, zonder grote claims. Hij noemt het bijzonder om tussen zoveel mensen te zijn die hier bewust aan werken. Soms is het al genoeg om te merken dat je niet de enige bent die zoekt.
Weer thuis met frisse energie
Na die week is Freek inmiddels weer terug in Nederland, bij Suzan en Sef. In de beelden en woorden die hij deelt, hangt vooral één gevoel: ademruimte. Andere lucht, andere omgeving, en dan weer terug naar thuis.
Voor fans werkt zo’n update geruststellend. Niet omdat alles ineens licht is, maar omdat je ziet dat hij momenten weet te creëren die hem goed doen. En misschien is dát wel het meest waardevolle, juist nu.
Wat vind jij van zijn openheid?
Freek deelt zijn ervaringen dichtbij, zonder dat het zwaar wordt om het zware. Die balans raakt veel mensen: eerlijk, maar niet dramatisch. Persoonlijk, maar niet gemaakt. En dat maakt het gesprek over moeilijke tijden toegankelijker.
Wat doet dit verhaal met jou? Laat het ons weten via onze sociale media: herken je de behoefte om even uit je hoofd te komen, of vind je het vooral dapper dat hij dit zo open deelt?
Bron: muziekzine.nl
