Echter, Doriens positieve zwangerschapservaring eindigde abrupt met een traumatische bevalling. Alles wat fout kon gaan, ging fout. Gelukkig was hun zoon gezond, maar Dorien had het zwaar. Ze kampte met veel hechtingen, aambeien en was erg beurs. Hun zoon huilde veel vanaf dag één, waarschijnlijk als gevolg van de moeilijke bevalling. Al snel bezochten ze de huisarts, een osteopaat en een fysiotherapeut.
Inmiddels is de zoon van Dorien en Robin zes maanden oud en het huilen gaat maar door. Ondanks meerdere onderzoeken door artsen is er geen verklaring gevonden voor het aanhoudende gehuil. Dorien realiseert zich nu hoe ze het moederschap onderschat heeft. Ze dacht dat na de bevalling de grootste uitdaging voorbij zou zijn, maar het tegendeel bleek waar. De constante onzekerheid en het slaaptekort eisen hun tol, zowel persoonlijk als op de relatie met haar vriend.
Dorien heeft geen spijt van het moederschap zelf, maar wel van hoe licht ze erover dacht. Het moederschap is verre van eenvoudig, het is zelfs ontzettend zwaar. De afgelopen zes maanden waren gevuld met onzekerheid en vele emotionele telefoontjes naar haar moeder en schoonmoeder. De relatie met haar vriend staat onder druk door het slaaptekort. Dorien hoopt op rustiger tijden, zodat ze eindelijk kan beginnen met het genieten van haar rol als moeder.
