Het overlijden van Marit Kramer maakt diepe indruk, nog voordat haar verhaal op televisie volledig werd verteld. Je leest hoe de 23-jarige deelnemer aan Over Mijn Lijk op 12 december overleed aan de gevolgen van botkanker. Haar familie maakte het nieuws bekend via Instagram. Het programma waarin zij werd gevolgd, was toen nog niet gestart. Dat gegeven maakt het verlies extra confronterend en intens voor iedereen die haar net leerde kennen.
Marit was voor het publiek pas kort zichtbaar, maar haar aanwezigheid voelde meteen vertrouwd. Via haar voorstelvideo kreeg je een inkijk in haar persoonlijkheid en levenshouding. Die eerste kennismaking zorgde voor betrokkenheid en ontroering. Veel kijkers voelden direct een band. Haar rustige manier van spreken en heldere blik raakten mensen diep.
Levenslust die bleef, ondanks zware omstandigheden
In haar introductie liet Marit zien hoe zij bewust in het leven stond. Ze sprak open over haar ziekte, zonder zichzelf te definiëren door de diagnose. Ziek zijn betekende voor haar niet dat het leven uitsluitend zwaar hoefde te voelen. Ze geloofde dat betekenis ontstaat door keuzes. Juist wanneer tijd onzeker wordt, wilde zij het leven blijven omarmen.
Ze legde uit dat ze later geen spijt wilde voelen over gemiste kansen. Daarom koos ze ervoor om voluit te leven. Geen halve beslissingen, geen uitstel uit angst. Die houding maakte indruk op iedereen die haar hoorde spreken. Het liet zien hoe krachtig autonomie kan zijn, zelfs in kwetsbaarheid.
Kracht en kwetsbaarheid in één verhaal
Marit wist verdriet en hoop naast elkaar te laten bestaan. Ze ontkende de ernst van haar situatie niet. Tegelijkertijd gaf ze ruimte aan vreugde en kleine momenten. Die combinatie gaf haar verhaal een menselijke diepte. Je voelde dat haar woorden niet ingestudeerd waren. Ze kwamen voort uit ervaring, reflectie en eerlijkheid.
Haar verhaal bleef hangen, juist omdat het niet draaide om heroïek. Ze wilde geen voorbeeld zijn door sterk te lijken. Ze bleef zichzelf. Dat maakte haar aanwezigheid zo authentiek. Kijkers herkenden daarin iets universeels: de wens om gezien te worden, zoals je bent.
Een diagnose die haar leven abrupt veranderde
Twee jaar geleden kreeg Marit de diagnose osteosarcoom. Dat is een zeldzame en agressieve vorm van botkanker. Vooral jonge mensen worden hierdoor getroffen. Bij haar bevond de tumor zich in het been. Deze groeide uit tot ongeveer dertig centimeter. Lange tijd leefde zij met deze zware belasting.
Haar lichaam werd steeds verder op de proef gesteld. Toch bleef zij zoeken naar balans. Ze probeerde haar dagen betekenisvol in te vullen. Dat lukte niet altijd, maar haar intentie bleef helder. Ze wilde leven, ook binnen de grenzen die haar lichaam stelde.
Bekijk de beelden hier:
Ingrijpende operatie en langdurig herstel
Uiteindelijk volgde een zware operatie. Een groot deel van haar been werd verwijderd. Dat deel werd vervangen door een prothese van chirurgisch staal. Het herstel vroeg veel van haar, zowel fysiek als mentaal. Toch bleef Marit vooruitkijken. Ze hield vast aan kleine lichtpunten.
Na de operatie volgden periodes waarin de ziekte rustig leek. Die momenten brachten voorzichtig vertrouwen. Er was ruimte om plannen te maken en even adem te halen. Voor haar omgeving voelde het alsof de storm tijdelijk ging liggen. Hoop kreeg weer een plek.
De ziekte keerde agressiever terug
Die rust bleek niet blijvend. De kanker kwam terug en was agressiever dan eerder. In haar linkerlong werden meerdere tumoren gevonden. Sommige waren enkele centimeters groot, andere meer dan vijf centimeter. Daarmee veranderde haar situatie ingrijpend. Genezing bleek niet langer mogelijk.
Ondanks dat vooruitzicht bleef Marit spreken over leven. Ze sprak niet over opgeven. Ze koos bewust voor betekenisvolle momenten, hoe klein ook. Ze deelde haar verhaal niet om medelijden te vragen. Ze wilde laten zien hoe zij met haar realiteit omging.
Waarom haar deelname zo bijzonder voelde
Het programma Over Mijn Lijk volgt al jaren jonge mensen die ongeneeslijk ziek zijn. De presentatie is in handen van Tim Hofman, die bekendstaat om zijn respectvolle benadering. Marits verhaal viel op door haar nuchterheid en vastberadenheid. Ze bleef dicht bij zichzelf.
Het nieuwe seizoen was nog niet uitgezonden. Dat maakt haar overlijden extra beladen. Je weet nu dat haar verhaal geen open einde kent. Die wetenschap geeft haar woorden een andere lading. Alles wat zij zei, krijgt achteraf meer gewicht.
Golf van reacties en steun
Na het bekendmaken van haar overlijden stroomden reacties binnen. Mensen spraken hun verdriet en respect uit. Veel berichten waren gericht aan haar familie en vrienden. Ook kijkers die haar alleen via de introductie kenden, lieten hun medeleven blijken. Haar houding had hen geraakt.
De familie liet weten dankbaar te zijn voor alle steun. Het nieuws werd gedeeld met pijn, maar ook met liefde. Marit wordt herinnerd als een warme en krachtige jonge vrouw. Iemand die zichzelf bleef, ook toen het leven haar zwaar testte.
Een indruk die blijft voortleven
Hoewel Marit jong was, liet zij een blijvende indruk achter. Niet door wat haar overkwam, maar door hoe zij ermee omging. Ze koos bewust voor leven, zelfs toen de toekomst onzeker werd. Haar verhaal laat zien hoeveel kracht schuilt in kwetsbaarheid.
Voor veel mensen blijft Marit een stem die blijft klinken. Niet omdat zij sterk moest zijn, maar omdat zij zichzelf bleef. Het nieuwe seizoen zal voor kijkers extra beladen voelen. Marit wordt gemist, maar haar verhaal blijft voortleven.
