De winterse ontspanning van Hugo Kennis kreeg onverwacht een andere wending. Tijdens zijn skivakantie kwam de tv-kok ongelukkig ten val, waardoor hij zijn verblijf voortijdig moest afbreken. Op sociale media liet hij zien hoe snel plezier kan omslaan. Je ziet beelden van zon, sneeuw en snelheid, gevolgd door een foto van een arm in het gips. Het contrast is groot en voelbaar. De impact reikt verder dan een gebroken arm, want het moment valt samen met een periode vol veranderingen.
Van pistes vol vrijheid naar gedwongen rust
Op Instagram deelde Hugo zijn ervaring in korte, eerlijke zinnen. “Hier was alles nog heerlijk…”, schreef hij bij beelden waarop hij skiet. Even later volgde een nuchtere update: “Toen iets minder…”, bij een foto van zijn arm in het gips. Hij sloot af met: “Einde skivakantie…”. Je merkt dat humor helpt, maar de teleurstelling blijft zichtbaar. Zelfs een wandeling door de sneeuw voelt anders, want “Wandelen toch minder leuk dan skiën”, voegde hij toe.
Blessure met praktische gevolgen
Een arm in het gips betekent meer dan een gemiste afdaling. Voor iemand die dagelijks kookt en presenteert, raakt het direct aan het werk. Je beseft dat koken vraagt om precisie en beweging. Herstel kost tijd en vraagt geduld. Tegelijkertijd dwingt het tot rust. Dat is niet eenvoudig voor iemand die gewend is aan een strak ritme. De blessure maakt zichtbaar hoe kwetsbaar routines zijn, zelfs tijdens momenten die ontspanning zouden brengen.
Een jaar vol afscheid en omschakeling
Het ongeluk komt op een moment dat Hugo al veel heeft moeten verwerken. Eerder dit jaar werd bekend dat Eigen Huis & Tuin: Lekker Leven zou stoppen. Het programma verdween na 32 jaar van de buis. Voor Hugo was het geen klus, maar een dagelijks anker. Je voelt hoe zo’n beslissing doorwerkt, ook buiten het scherm. Het einde betekende afscheid nemen van collega’s, ritme en vertrouwd publiek.
Emoties tijdens de laatste uitzending
De laatste aflevering liet weinig ruimte voor afstand. Bij het opdienen van pizza’s, een gerecht dat Hugo ook in de eerste aflevering maakte, liepen emoties op. Samen met Froukje de Both en Tom Groot nam hij afscheid. Froukje sprak dankwoorden uit: “Ik wil jullie bedanken voor al die jaren heerlijke gerechten, tuinen en plantentips, en voor het gezellige samenzijn. Ook de kijker en ons fantastische team wil ik bedanken. Zonder hen hadden we dit programma nooit kunnen maken.”
Een laatste zin die blijft hangen
Hugo vulde haar woorden aan met een eenvoudige, maar beladen zin. “Het spijt ons, maar dit is de laatste”, zei hij. Je hoort daarin niet alleen het einde van een uitzending, maar het sluiten van een hoofdstuk. Voor kijkers was het vertrouwd, voor makers intens. Het moment kreeg extra lading door de symboliek van het gerecht en de geschiedenis van het programma.
Publieke steun en meeleven
Na het delen van zijn blessure stroomden reacties binnen. Volgers wensen beterschap en moedigen rust aan. Je ziet hoe betrokken het publiek is, niet alleen bij successen. Die steun verzacht het ongemak, maar neemt het niet weg. Het laat wel zien dat kwetsbaarheid herkenning oproept. Mensen leven mee met herstel, juist omdat het verhaal eerlijk wordt gedeeld.
Tussen herstel en vooruitkijken
De komende periode staat in het teken van genezing. Een arm in het gips vraagt aanpassing, zowel thuis als professioneel. Tegelijkertijd biedt het ruimte om vooruit te kijken. Je merkt dat tegenslagen soms samenkomen, maar ook richting geven. Na het afscheid van een programma en een afgebroken vakantie ontstaat een nieuwe fase. Die vraagt geduld en vertrouwen.
Les in tempo en balans
Het ongeluk herinnert aan de waarde van tempo. Skiën vraagt controle, het leven ook. Je ziet hoe snel omstandigheden veranderen en hoe belangrijk het is om te vertragen wanneer het moet. Voor Hugo betekent dat herstellen, reflecteren en plannen. Voor volgers is het een inkijkje in de mens achter het scherm. Het verhaal blijft hangen, juist door de combinatie van humor, verlies en veerkracht.
