De verklaring voor dit gedrag ligt in de veiligheid en liefde die kinderen bij hun ouders voelen. Kinderen hebben een druk leven vol ontdekkingen, prikkels, sociale interacties en regels om zich aan te houden. De emoties die hiermee gepaard gaan, worden vaak opgekropt en niet direct geuit. Zodra ze echter in de veilige omgeving van hun ouders zijn, waar ze weten dat ze onvoorwaardelijke liefde ontvangen, laten ze deze emoties de vrije loop. Dit uit zich in huilen, zeuren of ander vervelend gedrag.
Dus, als je kind zich morgen na een lange dag op school of het kinderdagverblijf weer eens van zijn vervelendste kant laat zien, onthoud dan dat dit eigenlijk een goed teken is. Het betekent dat je kind zich veilig en geliefd voelt bij jou, dat hij of zij weet dat er ruimte is om emoties te tonen, hoe lastig ook. Dat maakt jou een geweldige ouder, zelfs als je op dat moment misschien liever even achter het behang zou kruipen.
Bron: Ouders van Nu
