Als ondernemer in een sector waar efficiëntie en beschikbaarheid de basis vormen, heeft Thomas een besluit genomen dat velen omstreden zullen vinden. Met strakke deadlines, klanten die snel resultaat verwachten en onverwachte spoedklussen, draait alles om flexibiliteit. Na jarenlange ervaring heeft hij besloten geen vrouwen meer aan te nemen in zijn bedrijf. Niet omdat hij hun bekwaamheid in twijfel trekt, maar omdat hij, vanuit zijn perspectief, merkt dat vrouwen vaker afwezig zijn vanwege verantwoordelijkheden thuis.
De praktische uitdagingen voor een klein bedrijf
Thomas erkent dat dit een gevoelig onderwerp is, maar hij wil zijn besluit niet verbloemen. In zijn ervaring blijken vrouwelijke medewerkers vaker deeltijd te werken, minder beschikbaar voor overuren of soms verlof te nemen voor zorgtaken. Voor een groot bedrijf is het vaak makkelijker om dergelijke afwezigheden op te vangen, maar bij een kleine onderneming als die van Thomas heeft elk personeelslid een directe impact. Elk gemis aan beschikbaarheid kan zijn bedrijf belemmeren in het behalen van deadlines en het voldoen aan de verwachtingen van klanten.
Hij legt uit dat de keren dat hij in het verleden wel vrouwelijke medewerkers aannam, er gesprekken kwamen over zwangerschapsverlof, flexibel werken of een dag vrij bij ziekte van een kind. Hoewel hij deze redenen volledig valide vindt, brengt het volgens hem extra uitdagingen met zich mee die een kleine organisatie moeilijk kan dragen. Voor hem is het dan ook een zakelijke overweging, en geen kwestie van persoonlijke vooroordelen. “Het gaat om zekerheid,” legt hij uit. “Als ik moet kiezen tussen iemand die aangeeft volledig beschikbaar te zijn en iemand waarvan ik weet dat er mogelijk uitval is, dan ga ik voor de zekerheid.”
Thomas geeft aan dat hij de verantwoordelijkheid voelt om de continuïteit van zijn bedrijf te waarborgen en zijn team zekerheid te bieden. Hij realiseert zich goed dat zijn keuze bekritiseerd kan worden en begrijpt dat er vrouwen zijn die geen kinderen willen of geen zorgverplichtingen hebben. Toch blijft het voor hem een risico dat hij niet kan negeren. Als kleine ondernemer moet hij zekerheid bieden aan zijn klanten én zijn personeel. Die zekerheid komt volgens hem het best tot stand door te kiezen voor medewerkers met een hoge mate van beschikbaarheid.
Thomas benadrukt dat hij geen bijdrage wil leveren aan ongelijkheid op de werkvloer. Hij erkent dat er vrouwen zijn die net zo hard willen en kunnen werken, zonder dat privéverplichtingen in de weg staan. Maar in zijn sector merkt hij dat het vaak anders uitpakt. Het beeld dat hij schetst, is dat mannen over het algemeen minder vaak met zorgverplichtingen kampen. Totdat dit beeld verandert en zorgverantwoordelijkheden gelijker worden verdeeld, maakt hij keuzes waarvan hij denkt dat ze zijn bedrijf het meest ten goede komen.
De keuze van Thomas zal ongetwijfeld op weerstand stuiten, en hij begrijpt de kritiek die hij ontvangt. Maar hij voelt dat hij als ondernemer niet om de realiteit heen kan die hij in de afgelopen jaren heeft ervaren. Voor hem is het een zakelijke beslissing, gebaseerd op zijn verantwoordelijkheden en de uitdagingen die hij als kleine ondernemer tegenkomt.
