Het is een ware zegen om je ouders lang in je leven te hebben, een voorrecht dat velen helaas niet genieten. De aanwezigheid van beide ouders is iets om te koesteren, en het idee van een erfenis lijkt vaak iets voor de verre toekomst. Echter, soms hebben mensen daar een heel andere kijk op.
Ouders die hun spaargeld opmaken
Op 34-jarige leeftijd heeft Tom het geluk dat beide ouders nog steeds deel uitmaken van zijn leven. Sinds hun pensioen hebben zijn ouders besloten het er flink van te nemen en de wereld rond te reizen met het geld dat ze door de jaren heen hebben opgespaard. Een situatie die velen zou verblijden, maar Tom raakt erdoor in mineur.
Voor Tom lijkt elke uitgegeven euro van zijn ouders een aanslag op wat hij ziet als ‘zijn’ toekomstige erfenis. Zelfs een simpel drankje aan het strand ziet hij als een vermindering van wat hij later zou kunnen erven, wat hem soms tot tranen toe roert.
De behoefte aan een eigen woning
De reden voor Toms obsessie met de erfenis ligt in zijn eigen leefsituatie. Hij woont in een huurappartement en droomt van een koophuis. Gezien zijn baan zonder promotievooruitzichten, lijkt sparen voor een eigen huis een onhaalbare kaart.
De aanschaf van een nieuwe auto en de nieuwste gadgets door zijn ouders vergroot alleen maar zijn frustratie en gevoel van onrecht. Het lijkt Tom oneerlijk dat zijn ouders hun geld besteden aan reizen in plaats van aan zijn toekomst.
Innerlijk conflict
Hoewel Tom zich bewust is van de tegenstrijdigheid in zijn gevoelens – het misgunnen van zijn ouders’ plezier ten gunste van zijn eigen materiële wensen – vindt hij hun gedrag egoïstisch. Hij worstelt met de gedachte dat zijn ouders kiezen voor hun eigen geluk in plaats van bij te dragen aan zijn.
De ironie wil dat als Tom niet voorzichtig is met zijn houding en verwachtingen, hij het risico loopt onterfd te worden en zo helemaal niets te erven. Het is te hopen dat zijn ouders zich blijven focussen op hun geluk, ongeacht de materiële verwachtingen van hun zoon.
LEES OOK:Kijkers Miljoenenjacht halen hard uit naar Linda de Mol
