In het Noord-Engelse Selby mondde een woningoverval uit in een dodelijke confrontatie binnen een gezinswoning. Zes gemaskerde mannen drongen het huis binnen met een koevoet en andere wapens. Voor de ogen van partner en kinderen werd de bewoner geslagen en herhaaldelijk gestompt. In de ontstane worsteling stak hij één indringer neer. De gebeurtenis zette vragen rond zelfverdediging bij een woningoverval scherp op scherp.
De overvallers opereerden doelbewust en intimiderend, terwijl het gezin in huis aanwezig was. De vader probeerde zijn gezin te beschermen toen het geweld escaleerde. Terwijl klappen vielen, ontstond een chaotische strijd in de woning. Daarbij raakte één dader zwaargewond. De andere vijf kozen het hazenpad en vluchtten in een gereedstaande auto.
Hulp gebeld na fatale verwonding
Ondanks de paniek belde de bewoner onmiddellijk 999 om hulp te vragen. Hulpdiensten en politie arriveerden snel, maar redding bleek onmogelijk. De achtergebleven indringer overleed ter plaatse aan zijn verwondingen. De vader werd niet vervolgd, omdat vaststond dat hij handelde uit noodzakelijke zelfverdediging om zijn gezin te beschermen.
Grootschalige klopjacht volgt
Na de overval startte de politie een intensieve zoektocht naar de vijf voortvluchtige verdachten. Binnen 48 uur leidde een combinatie van tips, getuigen en forensisch onderzoek tot aanhoudingen. Camerabeelden, telecomanalyse, vingerafdrukken en DNA-sporen speelden een doorslaggevende rol. Zo kon overtuigend worden vastgesteld dat alle vijf mannen bij de brute inval betrokken waren.
Ontkenningen onder druk
Tijdens verhoren probeerden verdachten hun betrokkenheid te ontkennen of te verkleinen. Daniel Welford erkende aanwezigheid, maar minimaliseerde zijn rol bij het geweld. Alan James Hall verklaarde niets te weten, ondanks bloedsporen die naar hem leidden. Max Jackson en Andrew Richardson ontkenden eveneens, maar bewijsmateriaal weerlegde hun verklaringen.
Alibi’s ondermijnd door sporen
Kallan Hunt legde een voorbereid statement af waarin hij stelde elders te zijn geweest. Ook dat alibi hield geen stand na sporenonderzoek. De samenhang tussen verklaringen en bewijsmiddelen bleek doorslaggevend. De zaak kreeg daarmee een solide basis binnen het strafrecht. De verdachten zagen hun verdedigingsruimte snel slinken.
Oordeel van de rechtbank
De zaak diende bij de Leeds Crown Court, waar overweldigend bewijs werd gepresenteerd. Hall en Richardson pleitten uiteindelijk schuldig toen ontkennen zinloos werd. De overige drie hielden vast aan onschuld. De jury achtte hen allen schuldig aan gewapende woninginbraak, gezien de feiten en omstandigheden.
Lange gevangenisstraffen opgelegd
De straffen weerspiegelden de ernst van het geweld en de impact op het gezin. Max Jackson en Daniel Welford kregen elk 13 jaar cel. Alan James Hall en Andrew Richardson ontvingen ieder 11 jaar en 4 maanden. Kallan Hunt werd gevaarlijk bevonden en kreeg 19 jaar cel, met vijf jaar verlengd toezicht, samen goed voor 70 jaar.
Waardering voor het onderzoek
De omvangrijke operatie leverde meerdere rechercheurs een Judge’s Commendation op. Detective Sergeant Jon Kenworthy noemde het een “vooropgezet, gewelddadig en schokkend incident”.
Hij prees de veerkracht van het gezin en benadrukte de risico’s van gewapende overvallen. “De daders brengen niet alleen levens van onschuldige gezinnen in gevaar, maar ook hun eigen leven. Uiteindelijk betalen zij nu de prijs met lange gevangenisstraffen.”
