In Friesland groeide hij op in een hecht gereformeerd gezin, om uiteindelijk uit te groeien tot een vooraanstaand figuur in de Nederlandse politiek en journalistiek. Zijn naam was in veel Friese huizen bekend, en zijn uitgesproken opvattingen maakten hem tot een opvallende verschijning in Den Haag.
Wie hem persoonlijk kende, roemde zijn onafhankelijke geest en zijn onwankelbare integriteit.
Zijn carrière was er één van veelzijdigheid. Niet alleen in de politieke arena liet hij van zich horen; ook als journalist drukte hij een stempel op het medialandschap. Collega’s herinneren zich een man met een scherpe pen en een duidelijke visie, die zich niet zomaar liet meeslepen door de waan van de dag.
Van Friesland naar de Tweede Kamer
Sytze Faber, voormalig Tweede Kamerlid voor het CDA en oud-burgemeester van Hoogeveen, is op 89-jarige leeftijd overleden. Het nieuws van zijn overlijden werd donderdag bekendgemaakt door zijn familie, via een rouwadvertentie in NRC. Faber stierf in Leeuwarden, de stad waar hij een groot deel van zijn leven doorbracht.
De loopbaan van Faber begon in het Friese platteland, waar hij opgroeide in een gereformeerd gezin. Zijn interesse in politiek leidde hem naar de Vrije Universiteit in Amsterdam, waar hij politicologie studeerde. In 1974 bereikte hij een belangrijk academisch mijlpaal door te promoveren, waarmee hij na intensief onderzoek een wetenschappelijke titel behaalde.
Toch koos hij er uiteindelijk voor om zijn kennis en overtuigingen in te zetten in het publieke domein.
Niet altijd eens met zijn eigen partij
In 1977 maakte Faber zijn opwachting in de Tweede Kamer als vertegenwoordiger van de Anti-Revolutionaire Partij (ARP), die enkele jaren later zou opgaan in het CDA. Binnen deze partij stond Faber bekend als iemand die niet schroomde zijn eigen pad te bewandelen.
Hij behoorde tot de meer progressieve vleugel en had grote moeite met de samenwerking tussen het CDA en de VVD onder leiding van premier Dries van Agt.
Ondanks zijn kritische houding koos Faber ervoor zich niet aan te sluiten bij de groep dissidente CDA-Kamerleden die bekendstond als de loyalisten. In plaats daarvan wilde hij zelfstandig keuzes maken, wat betekende dat hij zich soms verzette tegen het partijstandpunt.
Zo sprak hij zich in 1979 samen met negen andere CDA’ers uit tegen de plaatsing van Amerikaanse kruisraketten in Nederland. Ook leverde hij een belangrijke bijdrage aan debatten over herzieningen van de Grondwet.
Politicus én journalist
Opmerkelijk was dat Faber zijn Kamerlidmaatschap combineerde met een journalistieke functie. Samen met een collega was hij hoofdredacteur van het Friesch Dagblad. In de huidige tijd zou zo’n dubbelfunctie tot veel discussie leiden, maar volgens Faber was dit destijds niet ongebruikelijk.
“Die combinatie met de politiek was toen volstrekt normaal: het was de zuilentijd en een zuilenkrant”, legde hij begin dit jaar nog uit in een interview met het Friesch Dagblad.
Overleden: Sytze Faber, dissident ARP- en CDA-Kamerlid.
Boven zijn rouwadvertentie het motto van Floor Wibaut: "Er is maar één land: de aarde. Er is maar één volk: de mensheid. Er is maar één geloof: de liefde." https://t.co/PNlSZHSJHp— Ad van Oosten (@AdvanOosten) October 23, 2026
Zijn periode in de Tweede Kamer duurde tot januari 1985. Daarna sloeg Faber een andere weg in, maar de politieke actualiteit bleef hem bezighouden.
Burgemeester van Hoogeveen
In 1985 werd Faber benoemd tot burgemeester van Hoogeveen in Drenthe. Deze rol vervulde hij dertien jaar lang. Zijn burgemeesterschap verliep niet zonder incidenten. In 1988 raakte hij betrokken bij een opmerkelijke gebeurtenis in Zwolle.
Na een cafébezoek ontstond er een conflict met een groep jongeren. Bij het incident was ook Bert Smallenbroek, destijds burgemeester van Smallingerland, betrokken.
De kwestie kreeg landelijke aandacht en werd bekend als de ‘Zwolse affaire’. Volgens berichten zou Smallenbroek zelfs fysiek betrokken zijn geraakt bij de confrontatie. De zaak was aanleiding voor de minister van Binnenlandse Zaken om zich ermee te bemoeien, en de rijksrecherche onderzocht het voorval tot in detail.
Uiteindelijk oordeelden de autoriteiten dat beide burgemeesters geen strafbare feiten hadden gepleegd. Toch vond de minister het incident “te futiel, te miezerig” om tot ontslag over te gaan, al werden beide mannen wel berispt wegens reputatieschade voor hun ambt.
Smallenbroek besloot uiteindelijk zijn functie neer te leggen, terwijl Faber het vertrouwen van de gemeenteraad van Hoogeveen behield en aanbleef als burgemeester tot zijn afscheid in 1998.
Terug naar zijn liefde voor schrijven
Na zijn burgemeesterschap keerde Faber terug bij het Friesch Dagblad, waar hij wekelijks een politieke column verzorgde. In deze periode verdiepte hij zich ook verder in de politieke geschiedenis van Nederland. In 2007 verscheen van zijn hand het boek De wet van de koestal.
Gereformeerden in Den Haag, waarin hij onder meer de totstandkoming van het vierde kabinet-Balkenende beschreef.
Tot op hoge leeftijd bleef Faber zich inzetten voor maatschappelijke en politieke thema’s. Begin dit jaar blikte hij in een interview met het Friesch Dagblad nog terug op zijn bewogen carrière en het maatschappelijke klimaat waarin hij actief was.
Zijn scherpe analyses en reflectieve columns werden door lezers gewaardeerd om hun diepgang en onafhankelijke toon.
Overleden op 89-jarige leeftijd
Donderdag kwam er een einde aan het leven van Sytze Faber, die tot het laatste moment betrokken bleef bij het publieke debat. Zijn overlijden op 89-jarige leeftijd in Leeuwarden werd bekendgemaakt via een rouwadvertentie, waarin het motto van Floor Wibaut bovenaan stond: “Er is maar één land: de aarde.
Er is maar één volk: de mensheid. Er is maar één geloof: de liefde.”
Met zijn heengaan verliest Nederland een markante persoonlijkheid die zich jarenlang inzette als politicus, burgemeester en journalist. Faber werd geroemd om zijn onafhankelijke denken en zijn vermogen om zijn eigen koers te varen, zelfs als dat betekende dat hij indruiste tegen de stroom.
Zijn nalatenschap leeft voort in de vele bijdragen die hij leverde aan het politieke en maatschappelijke leven.
