Cornald Maas, de geliefde televisiepresentator en vaste commentator van het Eurovisie Songfestival, heeft in een openhartig interview met het AD een ingrijpend persoonlijk verhaal gedeeld. Na zijn terugkeer van het Eurovisie Songfestival in Liverpool ontdekte hij iets wat zijn leven op zijn kop zou zetten: een kwaadaardige, zeldzame vorm van chronische kanker. Wat begon met een vreemd bobbeltje onder zijn voet, bleek het startpunt van een intens medisch traject vol onzekerheden en emotionele confrontaties.
Het klinkt bijna banaal: een klein bobbeltje onder je voet. Toch voelde Cornald intuïtief dat er iets niet klopte. Wat volgde waren weken van medische onderzoeken die geen duidelijkheid brachten, maar wel veel angst en spanning. Iedere scan, iedere uitslag bracht de hoop op geruststelling, maar die bleef uit. Uiteindelijk kwam de keiharde diagnose: een zeldzame chronische kanker die zich alleen op specifieke plekken in je lichaam kan ontwikkelen—je voet, onderbeen of hand.
Deze vorm van kanker komt zo zelden voor dat het zelfs voor artsen een uitdaging was om meteen de juiste inschatting te maken. Voor Cornald betekende dit niet alleen medische stress, maar ook de mentale impact van leven met een sluimerende bedreiging. En toch bleef hij opmerkelijk kalm. Paniek of zelfmedelijden? Daar gaf hij zich niet aan over.
Operatie succesvol, maar waakzaamheid blijft nodig
Na de diagnose volgde snel een operatie waarbij de tumor volledig werd verwijderd. De opluchting was groot toen bleek dat er geen uitzaaiingen waren gevonden. Toch kan hij de ziekte niet zomaar loslaten. Elk signaal van zijn lichaam wordt nu scherp in de gaten gehouden. Zodra er iets verdachts opduikt, moet hij direct in actie komen. Die voortdurende alertheid is iets waar hij mee heeft leren leven, al blijft het confronterend.
Chemotherapie was gelukkig niet nodig, en Cornald benadrukt dat hij zijn situatie niet wil dramatiseren. “Ik wil gewoon eerlijk zijn,” zegt hij daarover. Zijn nuchtere houding maakt indruk en biedt ruimte voor relativering, zonder de ernst van zijn situatie te bagatelliseren.
Een leven met meer diepgang
Hoewel de ziekte fysiek beperkt bleef tot zijn voet, liet het mentaal diepe sporen na. Zijn kijk op het leven, en vooral op de dood, is veranderd. Wat voorheen misschien ver weg leek, werd plotseling tastbaar. En dat had ook invloed op zijn relatie met zijn partner Martijn. “Onze band is intenser geworden,” vertelt hij. De confrontatie met zijn kwetsbaarheid bracht een diepere laag van verbondenheid en dankbaarheid in hun relatie naar boven.
In plaats van angst te voelen, ervaart hij nu vaker berusting. “Waarom zou het mij níét overkomen?” Die vraag stelde hij zichzelf, en het bracht hem een onverwachte rust. Niet uit fatalisme, maar uit acceptatie. Het laat zien hoe hij omgaat met tegenslag: zonder drama, maar met open ogen en een warm hart.
Cornald Maas kiest bewust voor openheid. Niet om medelijden op te roepen, maar om te delen wat hem overkomen is, en hoe hij daarmee omgaat. Juist in die eerlijkheid schuilt kracht. Zijn verhaal is niet alleen dat van een ziekte, maar ook van menselijkheid, kwetsbaarheid en veerkracht.
Zijn ervaringen vormen een stille herinnering dat gezondheid niet vanzelfsprekend is. Door zijn nuchtere houding en het vermogen om de situatie in perspectief te plaatsen, weet hij de balans te bewaren tussen emotie en ratio. Daarmee geeft hij anderen die met ziekte of onzekerheid kampen, een waardevolle boodschap mee: laat je niet meeslepen, maar blijf kijken naar wat er nog wél is.
