De langverwachte realityserie van Yolanthe Cabau is sinds woensdag te zien op Netflix en laat je als kijker op indringende wijze meekijken in haar persoonlijke leven. In de serie is te zien hoe Yolanthe zich kwetsbaar opstelt en openhartig spreekt over het ziekbed van haar moeder, Richarda.
Zonder opsmuk of filters laat ze zien wat het betekent als ziekte je gezin binnendringt, terwijl je op duizenden kilometers afstand woont.
Een schokkend telefoontje vanuit Los Angeles
Tijdens de opnames in Los Angeles kreeg Yolanthe onverwacht een telefoontje dat alles veranderde. “Thuisgekomen kreeg ik een telefoontje van m’n moeder met slecht nieuws,” vertelt ze geëmotioneerd in haar serie. “Ze zei: ‘Ja, ze hebben een tumor gevonden en het is kwaadaardig.’”
Meteen na dat gesprek besloot ze naar Nederland te reizen, samen met haar zoontje Xess Xava, om haar moeder bij te staan. Tijdens die emotionele periode werd Richarda geopereerd, waarbij de tumor succesvol werd verwijderd. Kort daarna volgde een verlossend telefoontje: “kankervrij is verklaard.”
De zorgen waren er al langer
De schrik bij Yolanthe was groot, maar helemaal als verrassing kwam het nieuws niet. Al langere tijd maakten zij en haar zussen zich zorgen over de gezondheid van hun moeder. “Het is eigenlijk al een paar jaar dat een paar zussen en ik dachten: mama leeft niet zo gezond. Ze moet even een scan doen om te kijken of alles gewoon goed zit.”
Aanvankelijk was Richarda terughoudend, maar uiteindelijk besloot ze tóch naar de arts te gaan. Die beslissing bleek cruciaal. “We moesten voor de uitslag komen en we lopen daar naar binnen en hij zegt: ‘Ja, ik zeg het maar meteen, u heeft kanker.’” Die directe woorden sloegen in als een bom, zowel bij Yolanthe als bij haar moeder.
Afstand voelt zwaarder in tijden van ziekte
Wat Yolanthe vooral zwaar valt, is de afstand tot haar moeder. Wonen in Los Angeles maakt het ingewikkeld om er altijd fysiek te zijn. Gelukkig ging Richarda relatief nuchter om met haar diagnose. “Ik heb wel kanker, maar ik heb het niet, ik voel het niet, ik ben er niet ziek van,” zegt ze in de serie. Yolanthe had daar zichtbaar moeite mee. “Je hebt het wel.
Vind je het makkelijker of zo als je het een beetje ontkent voor jezelf?” Richarda bevestigt dat dit waarschijnlijk haar manier is om ermee om te gaan. “Ik praat er wel over, maar het kan je soms zo naar beneden trekken.” Zo laat de serie niet alleen zien hoe een ziekte het lichaam aantast, maar ook hoe families er mentaal mee omgaan – ieder op hun eigen manier.
Kwetsbaarheid als verbindende kracht
Een van de meest emotionele momenten uit de serie is het gesprek waarin Yolanthe in tranen uitbarst. Ze worstelt met de manier waarop haar moeder met de ziekte omgaat. “Ik vind het niet leuk dat jij overal overheen gaat, terwijl het gewoon wel heftig is,” snikt ze. Die emotie raakt ook Richarda zichtbaar. “Ik kan die even niet… Ik ben echt heel blij dat je er bent.”
Yolanthe merkt dat haar moeder, die normaal gesproken gesloten is, in dit moment haar gevoelens laat zien. “Voor haar doen heeft ze getoond aan mij: ik heb die pijn en ik vind het moeilijk.” Juist dat eerlijke moment maakt de band tussen moeder en dochter voelbaar voor de kijker.
Ook Xess Xava beleeft het verdriet
De impact van Richarda’s ziekte reikt verder dan alleen Yolanthe. Ook haar zoontje, de jonge Xess Xava, worstelt met het verdriet. In een ontroerende scène is te zien hoe hij zich verstopt in de auto om de situatie te verwerken. “Ik ben verdrietig dat oma kanker heeft,” zegt hij. Yolanthe probeert hem liefdevol gerust te stellen: “Dat weet ik.
Mama is ook verdrietig, maar het goede nieuws is dat ze oma heel goed gaan helpen.” De manier waarop Yolanthe met haar zoon spreekt, toont niet alleen haar zorgzaamheid als moeder, maar ook hoe ze probeert haar gezin bij elkaar te houden in moeilijke tijden.
Yolanthe’s nieuwe serie is meer dan een kijkje achter de schermen van haar leven. Het is een verhaal over familie, afstand, ziekte, liefde en het belang van oprechte gesprekken. Door zich zo kwetsbaar op te stellen, laat ze zien dat ook glamour niet beschermt tegen verdriet. Wat je wel ziet, is dat liefde en aanwezigheid – hoe kort of ver weg ook – het verschil maken.
