Eva was altijd bezig met haar gezondheid. Ze sportte, at gezond en was voortdurend op zoek naar manieren om beter voor zichzelf te zorgen. Toen ze hoorde van een nieuwe gezondheidsapp die belooft om haar gezondheid te monitoren en zelfs te verbeteren, aarzelde ze niet en meldde zich direct aan. De app vroeg toegang tot alles: haar slaapgegevens, hartslag, beweging, en zelfs haar eetpatroon. De beloften waren groot, en Eva dacht dat ze door al deze gegevens te delen meer inzicht zou krijgen in haar gezondheid.
In het begin leek de app een uitkomst. Ze kreeg meldingen om meer water te drinken, herinneringen om te bewegen, en zelfs tips over voeding. Eva voelde zich goed, gezonder dan ooit, en was blij dat ze zo’n slimme keuze had gemaakt. Maar na een paar maanden kreeg ze een onverwachte brief van haar zorgverzekeraar: haar premie zou worden verhoogd, en het bleek dat haar gezondheidsdata hierbij een rol speelden.
Eva viel van haar stoel. Hoe was dit mogelijk? Ze had nooit toestemming gegeven om haar gegevens te delen met haar verzekeraar, dacht ze. Maar na een grondige lezing van de kleine lettertjes ontdekte ze dat de app, in ruil voor gepersonaliseerde tips, inderdaad het recht had om haar gegevens door te verkopen aan ‘partners’ – waaronder haar verzekeraar. Wat ze aanvankelijk als een hulpmiddel zag, bleek nu tegen haar te werken.
Tot haar schrik zag ze ook dat de app meldingen begon te sturen die haar bang maakten. “Uw bloeddruk stijgt,” stond er op een ochtend. En een paar dagen later: “Hogere kans op diabetes.” Deze meldingen maakten haar ongerust, vooral omdat ze wist dat haar verzekeraar deze gegevens ook in handen had. Het leek alsof haar gezondheidsapp, die haar aanvankelijk geruststelde, nu een bron van angst werd, en haar verzekeraar gebruikte deze angsten om haar polis te herzien.
Eva voelde zich verraden en onder druk gezet. Ze probeerde het gebruik van de app te stoppen, maar merkte dat haar gegevens inmiddels al wijdverspreid waren. De verzekeraar dreigde zelfs dat, als ze niet bleef meewerken aan de gezondheidscheck-ups die de app voorstelde, haar premie verder zou stijgen. Eva zat vast in een vicieuze cirkel waarin haar eigen gezondheidsdata tegen haar werden gebruikt.
Het voelde als een schending van haar privacy en autonomie. Eva dacht dat ze bezig was met zelfzorg, maar in werkelijkheid waren haar data een speelbal geworden in een systeem dat winst vooropstelde. Ze worstelde met het gevoel dat ze geen controle meer had over haar eigen gezondheid, terwijl de verzekeraar haar in de gaten hield. Het vertrouwen was weg, maar ze zag geen uitweg meer uit de digitale gevangenis waarin ze zichzelf onbedoeld had opgesloten.
Eva’s verhaal roept vragen op over de grenzen van privacy en de ethiek rondom gezondheidsdata.
