Na het succes van het eerste seizoen van Eén grote familie voelde Chantal Janzen zich niet alleen gesterkt, maar ook extra gemotiveerd om verder te gaan. Het maken van een tweede reeks van de populaire Videoland-serie bood nieuwe kansen, maar bracht ook pittige keuzes met zich mee.
Als bedenker en hoofdrolspeelster blikt Janzen terug op een intens proces waarin meer risico’s zijn genomen, zowel in het schrijfproces als in de verhaallijn. De actrice en presentatrice vertelt openhartig over wat er achter de schermen gebeurde en welke boodschap zij samen met haar tegenspeler Lykele Muus wil overbrengen.
Het script dwingt tot scherpte en lef
Het creatieve proces achter seizoen twee was volgens Chantal een uitdaging die haar als schrijver én acteur scherp hield. Het succes van het eerste seizoen legde de lat meteen een stuk hoger, wat haar ertoe bracht om het script nog meer diepgang te geven. “Qua scriptschrijven zet het je ook op scherp,” legt de 46-jarige Janzen uit.
Deze keer werd er bewust gekozen voor een gewaagde verhaallijn, waarbij haar personage Julia een beslissing neemt die ingrijpend is voor alle betrokkenen. “Dat mijn personage een keuze maakt die heel vervelend en onhandig is voor de rest,” vertelt ze daarover. Het is een stap die afwijkt van wat je doorgaans in feelgoodseries ziet, en dat is precies wat het duo voor ogen had.
De serie volgt het leven van Julia en Taco, gespeeld door respectievelijk Chantal Janzen en Lykele Muus. Ze vormen samen met hun kinderen uit eerdere relaties één huishouden. In dit seizoen wordt het verhaal minder voorzichtig verteld. Volgens Janzen en Muus wilden ze meer lef tonen. “We hebben wat meer ballen getoond in de verhaallijnen,” zeggen ze daarover. De scripts nemen geen blad voor de mond en laten zien hoe lastig, pijnlijk en soms ronduit rommelig het leven in een samengesteld gezin kan zijn. Niets wordt opgepoetst of mooier gemaakt dan het is.
Spanning en comfort in het tweede seizoen
Ondanks de hoge verwachtingen die komen kijken bij een vervolg, voelde het voor Chantal en Lykele ook als thuiskomen. “Het eerste seizoen ben je onzeker, heb je soms moeite om je rol te vinden en erin te komen,” zegt Muus. Chantal vult aan: “In het tweede seizoen kun je meteen al tijd in de inhoud steken.
Je trekt meteen je jas aan, springt de fiets op.” Die vertrouwdheid gaf ruimte voor verdieping. Beide acteurs benadrukken dat het tweede seizoen daardoor nog sterker is geworden – met meer nuance, meer realiteit en meer drama.
Geen rooskleurige idealen, maar eerlijke verhalen
Chantal Janzen en Lykele Muus hebben zelf ervaring met niet-traditionele gezinsvormen. Dat maakt de serie extra persoonlijk. Ze willen met Eén grote familie geen ideaalbeeld schetsen, maar de werkelijkheid laten zien zoals die vaak is. “Een samengesteld gezin is altijd het gevolg van iets verdrietigs.
Daarom hebben we ook geen komedie gemaakt,” zegt Chantal. De kijker krijgt een kijkje in de echte worstelingen en ongemakken die samengestelde gezinnen met zich meebrengen, zonder dat deze gebagatelliseerd of geromantiseerd worden.
Volgens Lykele Muus laat de samenleving vaak een eenzijdig beeld zien van hoe een gezin eruit ‘hoort’ te zien. Hij benoemt dat er regelmatig sprake is van schuldgevoelens of schaamte wanneer een traditioneel gezin uit elkaar valt. Eén grote familie wil juist laten zien dat dit geen eindpunt hoeft te zijn. “De serie laat zien dat er altijd een nieuwe manier is waarin je opnieuw kunt beginnen en je die keuze soms ook móét maken.
Voor jezelf, voor je kinderen,” vertelt Muus. Daarmee biedt de serie niet alleen herkenning, maar ook hoop en erkenning aan iedereen die zich in een soortgelijke situatie bevindt.
