In de wandelgangen van Hilversum duikt het gesprek de laatste tijd opvallend vaak op: bekende gezichten die hun toevlucht nemen tot Ozempic, een diabetesmedicijn dat ook wordt gebruikt om af te vallen. Presentator Thomas van Groningen besloot het middel te proberen, maar vertelt nu dat vooral de mentale bijwerkingen hem flink hebben geraakt.
Een bekend hulpmiddel met een nieuwe reputatie
Ozempic is oorspronkelijk bedoeld voor mensen met diabetes type 2, maar kreeg wereldwijd een tweede leven als afvalmiddel. Omdat het de eetlust kan remmen, is het populair geworden bij mensen die snel gewicht willen verliezen.
Ook in Nederland gaat het er steeds vaker over, zeker in de mediawereld waar uiterlijk en camera’s nu eenmaal altijd meespelen. Dat zorgt voor discussie: hoe ver ga je voor een strakker lichaam, en wat zijn de risico’s als je buiten de oorspronkelijke doelgroep valt?
Thomas van groningen en zijn lange strijd met gewicht
Thomas van Groningen, bekend als presentator van Nieuws van de Dag, sprak in een interview met Metro open over zijn beslissing. Hij vertelt dat hij geen diabetes heeft, maar wél bezig is met gezondheid en al jaren worstelt met overgewicht.
Volgens Thomas had hij al van alles geprobeerd: diëtisten, personal trainers en het bekende traject van bijhouden, aanpassen en opnieuw beginnen. Het probleem: het jojo-effect bleef terugkomen, waardoor de frustratie steeds groter werd.
Snel resultaat, maar niet zonder prijs
In eerste instantie werkte het middel zoals veel gebruikers beschrijven: hij viel relatief snel af. Dat klinkt aantrekkelijk, zeker als je al lang bezig bent en het gevoel hebt dat niets echt blijvend helpt.
Maar waar mensen vaak vooral praten over misselijkheid of maagklachten, liep het bij Thomas anders. Hij merkte dat niet zijn maag, maar zijn hoofd de grootste klap kreeg. En die verandering kwam volgens hem sluipenderwijs.
Mentale bijwerkingen die hij niet zag aankomen
Thomas vertelt dat hij angstiger en onzekerder werd, en dat hij in sociale situaties ineens achter gedachten en opmerkingen iets dreigends zocht. Een compliment voelde niet meer als iets vriendelijks, maar als iets waar ‘iets achter moest zitten’.
Hij omschrijft het zelf als een vorm van paranoia: voortdurend wantrouwen, achterdocht en het idee dat je alert moet blijven. Dat is niet alleen vermoeiend, maar kan ook invloed hebben op werk, relaties en hoe je jezelf ziet.
Waarom deze ervaring zoveel losmaakt
Dat een middel als Ozempic effect heeft op eetlust en gewicht is bekend, maar verhalen over mentale bijwerkingen zorgen extra voor onrust. Het raakt aan een bredere vraag: hoe goed wordt er gekeken naar wat zo’n medicijn mentaal kan doen, zeker bij off-label gebruik?
Bovendien is de druk om er ‘goed uit te zien’ in de televisiewereld groot, ook al praten we daar liever niet te hard over. Juist daarom is het opvallend dat Thomas het zo open benoemt: het doorbreekt het idee dat afvallen alleen een kwestie is van discipline.
Stoppen op tijd en de balans opmaken
Uiteindelijk besloot Thomas te stoppen toen het gevoel té naar werd. Dat bleek een kantelpunt: liever weer zelf de controle terugpakken dan doorgaan met een traject dat zijn mentale rust ondermijnde.
Toch noemt hij ook een blijvend effect: zijn eetlust is verminderd en hij is inmiddels ruim tien kilo kwijt. Nu probeert hij dat resultaat op eigen kracht vast te houden, en volgens hem lukt dat tot nu toe.
Online reacties blijven een gevoelig punt
Naast gezondheid speelt er nog iets: de harde reacties op internet. Thomas geeft aan dat het meeste langs hem heen gaat, maar dat er altijd één opmerking tussenzit die blijft hangen en je dag kan verpesten.
Dat is herkenbaar voor veel mensen in de publieke belangstelling: je kunt honderd positieve berichten krijgen, maar het is vaak die ene sneer die je hoofd binnendringt. Juist als je al onzeker bent, kan dat extra hard binnenkomen.
Een gesprek dat breder is dan één presentator
Het verhaal van Thomas staat niet op zichzelf. Het past in een groter debat over afslankmiddelen, verwachtingen rond uiterlijk en het gemak waarmee medicatie soms als snelle oplossing wordt gezien.
Zijn ervaring laat vooral zien dat ‘bijwerking’ niet altijd een lichte voetnoot is. Mentale klachten kunnen net zo ingrijpend zijn als lichamelijke, en verdienen minstens zoveel aandacht in het gesprek over dit soort middelen.
Wat vind jij: te veel druk of eigen keuze?
De vraag blijft: hoeveel druk leggen we (bewust of onbewust) op mensen in de media om er perfect uit te zien? En wanneer wordt hulp bij afvallen een risico dat je eigenlijk niet zou moeten nemen?
Laat ons weten hoe jij hiernaar kijkt. Reageer op onze sociale media: vind je dat dit soort middelen te makkelijk worden gebruikt, of is het vooral een persoonlijke keuze waar niemand over moet oordelen?
Bron: utopianieuws.nl
