Roxeanne Hazes heeft haar huwelijk met Erik Zwennes bewust klein en persoonlijk gehouden. Geen groot spektakel, geen eindeloze gastenlijst, maar een dag die vooral draaide om rust, liefde en de mensen die er echt toe doen.
Een paar dagen later deelt ze in alle openheid details die juist door hun eenvoud blijven hangen. Niet alleen over die intieme ceremonie, maar ook over een keuze die voor haar duidelijk meer is dan een administratief vinkje.
Een dag die vooral van henzelf was
Roxeanne en Erik gaven elkaar dinsdag officieel het jawoord. Ze kozen heel doelgericht voor een kleinschalige setting, zonder groot feest of sprookjesachtige aankleding, zodat de aandacht kon blijven waar die volgens hen hoorde.
In plaats van een imposante locatie werd het gewoon het gemeentehuis in Mijdrecht. Daarna gingen ze naar huis, de tuin in, en lieten ze een cateraar koken. Die ontspannen, huiselijke sfeer maakte het voor hen juist extra raak.
Geen poespas, wel alle aandacht voor elkaar
Wat opvalt aan Roxeannes verhaal is hoe duidelijk ze de toon van de dag beschrijft: luchtig, warm en zonder druk om te presteren. Daardoor ontstond ruimte voor echte momenten, zonder dat alles ‘mooi’ hoefde te zijn.
Ze zei daarover dat het gemeentehuis niet bepaald een sprookjesplek is, maar dat dat ook niet hoefde. Het ging om samenzijn, om even stilstaan bij hun liefde, en om een herinnering waar iedereen zich prettig bij voelde.
De keuze voor haar achternaam was geen formaliteit
Na de trouwdag kwam ook een andere vraag naar boven: welke achternaam gaat Roxeanne officieel gebruiken? Ze vertelt dat ze kiest voor een dubbele naam: Hazes Zwennes. Voor haar voelt dat als de meest logische én kloppende combinatie.
Die beslissing heeft volgens haar alles te maken met identiteit en verbondenheid. Ze wil haar eigen naam niet loslaten, maar ook de naam van haar gezin een plek geven. Twee werelden die samenkomen juist door ze allebei te dragen.
Trotse band met haar eigen name, en met haar gezin
Roxeanne legt uit dat op haar post straks Hazes Zwennes staat. Ze vindt het mooi om dezelfde achternaam te hebben als haar ‘jongens’, maar tegelijkertijd is ze ook trots op haar eigen familienaam die al haar hele leven met haar meereist.
Het is een keuze die veel mensen herkennen: je wilt vooruit, maar niet uitwissen wat er al was. Bij Roxeanne klinkt dat niet zwaar of dramatisch, eerder als een rustige beslissing die past bij het leven dat ze nu bouwt.
Fender kreeg een rol met betekenis
Tijdens de ceremonie was er een moment dat extra emotioneel werd, vooral omdat Roxeannes vader André Hazes er niet meer is. Waar normaal gesproken een vader zijn dochter ‘weggeeft’, besloot Roxeanne die rol aan iemand anders te vragen.
Ze vroeg haar zoon Fender om haar te begeleiden. Ze vertelde hem dat ze geen papa heeft en dat ze het bijzonder zou vinden als hij die plek zou innemen. Dat maakte de ceremonie niet alleen persoonlijk, maar ook zichtbaar ontroerend.
Een serieuze taak, met een typisch kinderlijk randje
Fender nam zijn taak serieus, maar zoals dat gaat met kinderen: er kwam ook een onverwacht luchtig moment. Hij mocht namelijk een soort kinderakte of contract ondertekenen, zodat hij ook ‘mee kon doen’ aan de officiële handelingen.
Alleen zette hij niet zomaar een handtekening. Roxeanne vertelde lachend dat hij er een piemel op tekende. Het zorgde voor een ontspannen lach bij iedereen en paste eigenlijk perfect bij de sfeer: liefdevol, echt en niet te strak.
Waarom juist deze herinneringen blijven plakken
Als je Roxeanne zo hoort, draait deze dag niet om jurken, locaties of show. Juist de kleine keuzes maakten het groot: thuis in de tuin, samen eten, haar zoon die een belangrijke rol kreeg, en een achternaam die het verhaal van haar leven weerspiegelt.
De combinatie van emotie en humor maakt het beeld compleet. Een huwelijk dat niet schreeuwt om aandacht, maar wel voelt als iets dat precies klopt. Wat vind jij van Roxeannes keuze voor een dubbele achternaam? Laat het weten via onze socials.
Bron: streamzine.nl
