De vonk tussen Ingrid en Rinus is overduidelijk overgeslagen, en alles lijkt op rolletjes te lopen tussen het koppel. Toch schuilt er mogelijk een pijnlijk probleem achter de romantische façade. In de column van Rob Goossens op de website van RTL Boulevard wordt de situatie op het Griekse eiland Lesbos nauwkeurig geanalyseerd.
Goossens stelt dat de goede bedoelingen van Rinus misschien wel misbruikt worden. Zijn inzet voor Ingrid lijkt groot, maar de vraag rijst of zijn toewijding wel wederzijds is. Het ziet ernaar uit dat Rinus niet alleen voor de liefde naar Lesbos is gekomen, maar vooral voor de schroevendraaier.
Ingrid weet wat ze wil – en dat is een handyman
Vanaf het eerste moment was Ingrid duidelijk in haar bedoelingen. In haar introductievideo klonk het helder: “Ik ben op zoek naar een handyman.” Een uitspraak die op het eerste gezicht eerlijk en verfrissend lijkt.
Goossens geeft aan dat hij die uitspraak aanvankelijk positief interpreteerde. Een vrouw die weet wat ze zoekt, dat is verfrissend in de zoektocht naar liefde. Maar inmiddels blijkt die wens wel erg letterlijk bedoeld. Ingrid lijkt geen man te zoeken om samen het leven mee te delen, maar eentje die haar huis op Lesbos kan opknappen — liefst gratis en zonder tegenspraak.
Rinus is de klusjesman die alles mogelijk maakt
Rinus is die handige man die zijn mannetje staat met zaag en boormachine. Hij weet hoe je je vingers moet houden bij het afzagen van hout — een vaardigheid die bij Ingrid bijzonder in de smaak valt. Terwijl hij zich in het zweet werkt, ziet Goossens hoe Ingrid met de dag vrolijker wordt. Niet vreemd, als je huis wordt opgeknapt zonder een factuur achteraf.
De energieke Rinus krijgt in ruil slechts hoop op een toekomst samen. Hij mag dromen over een leven met Ingrid én zijn kinderen, die wellicht binnenkort hun nieuwe stiefmoeder mogen ontmoeten.
Wanneer de klusjes klaar zijn, komt de klap
Maar Goossens ziet het somber in voor Rinus. Want wat gebeurt er zodra de laatste plank vastgeschroefd is, het laatste muurtje geverfd, en de tuin eindelijk weer toonbaar is? Precies op dat moment vreest hij dat Ingrid haar ware gevoelens op tafel legt. Of beter gezegd: het gebrek daaraan. De gevreesde woorden “ik voel het toch niet helemaal” zullen dan misschien vallen.
Rinus mag dan wel altijd welkom blijven op Lesbos, maar dan vooral in de rol van klusser. En alsof dat nog niet pijnlijk genoeg is, volgt er wellicht een vriendelijk verzoek: of hij de badkamertegels nog even wil vervangen door handgeschilderde mozaïekjes. Die hij uiteraard zelf eerst mag schilderen.
Goede bedoelingen of keiharde misleiding?
Goossens noemt hem dan ook niet zonder reden “arme, arme Rinus”. De situatie werpt de vraag op of je in de liefde soms verblind wordt door hoop, terwijl de ander je slechts ziet als een middel om een doel te bereiken. Want hoe lang blijft iemand gemotiveerd als de liefde eenzijdig blijkt?
En hoeveel klusjes moet je voltooien voordat je doorhebt dat je hart niet wordt beantwoord? De inzet van Rinus is bewonderenswaardig, maar misschien ook tragisch. Zijn trouw en harde werk lijken op dit moment niet beloond te worden met oprechte liefde, maar met nieuwe opdrachten.
