Lex Vos en zijn vrouw zaten recent in een hartverscheurende situatie. Terwijl ze haastten om hun stervende zoon te zien, kregen ze een boete omdat ze negen kilometer per uur te hard reden.
Ondanks het indienen van een bezwaarschrift en uitleg van de omstandigheden werd de boete niet kwijtgescholden. Het stel kreeg slechts een korting op het oorspronkelijke bedrag, wat veel onbegrip opriep bij de familie.
Een afschuwelijk telefoontje midden in de nacht
Het drama begon om kwart over drie ’s nachts toen Lex Vos en zijn vrouw een verschrikkelijk telefoontje ontvingen. Hun zoon had een ernstige hersenbloeding gehad en lag in het UMCG in Groningen.
Vanuit Noord-Holland maakten ze zich met spoed klaar om naar Groningen te rijden. De angst en het verdriet waarmee ze die nacht in de auto zaten, waren overweldigend. Ze wilden hun zoon nog levend kunnen zien en deden er alles aan om snel ter plekke te zijn.
Tijdens hun rit, om kwart over vijf ’s nachts, werd Vos geflitst terwijl hij negen kilometer te hard reed. De snelheidsoverschrijding leidde tot een boete van 88 euro. Onder normale omstandigheden zou Vos het bedrag zonder problemen betalen, maar deze keer was de situatie anders. De haast om hun zoon te bereiken zorgde ervoor dat hij iets harder reed dan toegestaan.
Een gevoelloze reactie van het Openbaar Ministerie
In plaats van de boete meteen te betalen, besloot Vos bezwaar in te dienen bij het Openbaar Ministerie. Hij legde uit dat hij en zijn vrouw op weg waren naar hun stervende zoon en hoopte op begrip.
Enkele dagen na hun rit overleed hun zoon, waarna Vos de overlijdensakte naar het OM stuurde, in de hoop dat dit zou leiden tot kwijtschelding van de boete. Het antwoord dat Vos en zijn vrouw ontvingen, kwam als een enorme teleurstelling. In een brief van de officier van justitie stond dat de boete gehalveerd zou worden naar 39 euro.
Deze beslissing voelde voor Vos gevoelloos en onbegrijpelijk. “Je moet de boete betalen of niet, maar korting vind ik heel gek,” vertelde Vos. Hij benadrukte dat het hem niet om het geld gaat, maar om het principe. De afhandeling van het bezwaar kwam volgens hem “koud” over, zonder enige empathie voor hun pijnlijke situatie.
Het verdriet overheerst
Hoewel de boete uiteindelijk is betaald, blijft de situatie voor Vos en zijn vrouw een moeilijke kwestie. Ze hebben ervoor gekozen verdere stappen te vermijden en zich te richten op hun rouwproces. “We hebben geen zin in gedoe, we willen ook gewoon kunnen rouwen,” legde Vos uit.
Toch vond hij de manier waarop hun bezwaar werd afgehandeld moeilijk te verwerken. Daarom besloot hij de ombudsman te benaderen, in de hoop dat zijn verhaal alsnog gehoord zou worden. Het verlies van hun zoon blijft natuurlijk het grootste verdriet. Toen ze in Groningen aankwamen, lag hun zoon al in coma. Echt afscheid nemen was daardoor niet meer mogelijk, iets wat ze als bijzonder pijnlijk ervaren. “Dat vinden we heel erg jammer,” zegt Vos met gebroken stem.
Ondanks het intense verlies proberen hij en zijn vrouw nu een manier te vinden om verder te gaan met hun leven. De boete is maar een klein onderdeel van hun verhaal, maar het symboliseert voor hen de gevoelloze manier waarop ze werden behandeld tijdens een tijd van immens verdriet.
Wat denk jij? Had de boete kwijtgescholden moeten worden, of is de halve korting terecht? Laat het ons weten in de reacties op Facebook!
