Linda, John en Hein uit Volendam hebben samen een bijzondere gezinsconstructie gerealiseerd. Dankzij draagmoederschap is hun gezamenlijke kinderwens vervuld met de komst van dochter Lauren. De vaders delen hun ervaringen over de uitdagingen, co-ouderschap en hun hoopvolle toekomstplannen met hun dochter.
John (35) herinnert zich nog goed hoe Linda het onderwerp draagmoederschap voor het eerst aankaartte. “Ze grapte: ‘Een kindje op de wereld zetten met twee vreemde mannen? Maar je hebt ons toch?’ Het begon als een grapje, maar al snel werd het een serieus plan. Hein en ik hadden wel een kinderwens, maar als homostel is dat niet vanzelfsprekend.
„Wij wilden niet weten wie de biologische vader zou zijn en daarom hebben Hein en ik om en om geïnsemineerd.”
Linda’s voorstel gaf ons nieuwe mogelijkheden. Tijdens een etentje hebben we haar gevraagd of ze deze reis met ons wilde aangaan. Gelukkig zei ze ja.” De periode daarna stond in het teken van planning en emoties. Na hun bruiloft in juni begon het inseminatieproces. Hein en John wisselden elkaar af om de biologische vader onbekend te houden.
Het geluk was groot toen Linda zwanger bleek, maar eerdere teleurstellingen maakten hen voorzichtig. “Na een eerdere miskraam waren we bang dat het weer mis zou gaan. Gelukkig verliep alles goed,” vertelt John. “Het was bijzonder om de zwangerschap van zo dichtbij mee te maken. Toch kostte het tijd om te wennen aan het idee van het vaderschap.”
Roze wolk
De geboorte van Lauren bracht vreugde in het gezin. De kraamweek omschrijft John als een „roze wolk.” Hij vertelt: “Het moment dat ik haar voor het eerst vasthield, vergeet ik nooit. Het gevoel dat dit meisje echt van ons is, was overweldigend. Mensen vroegen op wie ze leek, maar voor ons is ze vooral zichzelf: een lief, tevreden meisje.”
Linda, de biologische moeder, krijgt ook veel lof van John: “Ze is een geboren moeder. Hein vond adoptie altijd minder aantrekkelijk omdat hij vindt dat een kind ook een moeder nodig heeft. Linda bewijst hoe waardevol haar rol is.”
Co-ouderschap in de praktijk
Het co-ouderschap brengt unieke uitdagingen en kansen met zich mee. Lauren woont momenteel bij Linda, maar John en Hein brengen zoveel mogelijk tijd met haar door. “Het voelt logisch dat Lauren nu meer bij Linda is. Ze heeft haar negen maanden gedragen. Voor ons is het belangrijk om continu met elkaar in gesprek te blijven,” zegt John.
Het stel heeft ook praktische voorbereidingen getroffen. Hein vertelt: “We hebben samen een huis in Volendam opgeknapt, waar Lauren haar thuisbasis zal hebben. Het idee is dat we daar om en om wonen, zodat ze haar eigen plek, vriendjes en school behoudt. Natuurlijk zal ze ook af en toe naar Amsterdam of naar Linda’s huis gaan, maar dit is haar vaste plek.”
Bijzonder traject
Voor Hein is het vaderschap een bijzondere ervaring. “Het idee dat ik vader mag zijn, voelt soms nog onwerkelijk. Toen Lauren een moeilijke start had en in het ziekenhuis terechtkwam, voelde ik meteen een oerinstinct. Ik wilde haar beschermen,” deelt hij. “Dat moment heeft me laten beseffen hoe diep mijn liefde voor haar gaat.”
Hoewel draagmoederschap voor Hein in eerste instantie geen optie leek, veranderde dat met Linda’s voorstel. “Ik kende Linda nauwelijks, maar vanaf het begin klikte het. Zelfs over de naam van ons kindje hebben we lang gediscussieerd, maar uiteindelijk waren we unaniem over Lauren.”
Toekomstplannen
Het gezin kijkt met vertrouwen naar de toekomst. Zowel John als Hein neemt een “papadag” om tijd met Lauren door te brengen. “Onze levensstijl zal veranderen, maar dat hoort erbij,” zegt Hein. “Het belangrijkste is dat we blijven communiceren, ook als Lauren ouder wordt. Als ze ooit wil weten wie haar biologische vader is, staan we daarvoor open, maar dat laten we aan haar over.”
Met enthousiasme kijkt Hein uit naar de herinneringen die ze samen zullen maken. “Van papadagen tot het verkennen van Amsterdam en Volendam: we gaan genieten van elk moment.”
