De schokkende dood van Marcel Blijd, medewerker van de penitentiaire inrichting Zaanstad, heeft diepe sporen achtergelaten binnen zijn familie en bredere omgeving.
Op een zonnige vrijdagmiddag werd hij op het terras van café-restaurant De Baanderij aan de NDSM-werf in Amsterdam-Noord op brute wijze doodgeschoten. De gebeurtenis, die zich in het volle daglicht voltrok, leidde tot grote verslagenheid en talloze vragen.
Familie in rouw bijeen op plaats delict
Een dag na het fatale schietincident verzamelden tientallen familieleden zich op de plek waar Blijd om het leven kwam. Tussen de bloemen die inmiddels op de locatie lagen, was het verdriet tastbaar. Ongeloof en boosheid voerden de boventoon.
Familieleden konden nauwelijks bevatten dat Blijd, die bekendstond als een echte familieman, vertrouwenspersoon en rolmodel, plotseling uit het leven was weggerukt.
Blijd zat die vrijdag ontspannen op het terras aan de kade, toen een man in een rood trainingspak op hem afkwam en hem neerschoot. Over het motief tast men nog in het duister.
De politie onderzoekt diverse scenario’s, waaronder de mogelijkheid van een ruzie kort voor de schietpartij, bijvoorbeeld over een loslopende hond, of een verband met Blijds werk bij de PI Zaanstad. Volgens bronnen zou de verdachte, bekend onder de bijnaam Soma, eerder gedetineerd zijn geweest in dezelfde inrichting.
Opmerkelijke uitroep van verdachte Soma
Neef Hedwig Sno vertelt dat op videobeelden te horen is dat de verdachte iets over medicijnen riep. “Hij zou gezegd hebben dat hij zeven keer zijn medicijnen niet had gekregen of zoiets. Maar Marcel was toch geen dokter?
Was die man in de war? Waarom liep hij dan zo rond?” vraagt Sno zich hardop af. Dit roept veel vragen op bij de nabestaanden, die zich afvragen of de verdachte verward was en waarom hij überhaupt gewapend over straat kon lopen.
Een nicht van het slachtoffer uit haar onbegrip: “Is er dan helemaal geen tolerantiegrens meer in Nederland? Dat mensen met een vuurwapen over straat lopen, dat begrijp ik echt niet.” De familie blijft met grote onzekerheid achter over de toedracht van het drama.
LEES OOK:Noodlottig drama treft meisje (11) tijdens buiten spelen met vrienden
Een geliefd gezins- en familielid
Binnen zijn familie stond Marcel Blijd bekend als een persoon bij wie iedereen terechtkon. Hij was de oudste van een groot Surinaams gezin en genoot veel aanzien. “Je kon altijd bij hem aankloppen,” vertelt een nicht.
“Hij was nooit boos, sprak nooit een oordeel uit en had altijd een luisterend oor.” Ook in zijn werk stond Blijd bekend om zijn rechtvaardige houding. “Het klinkt misschien cliché, maar zelfs voor de gevangenen was hij goed en rechtvaardig. Dat was echt zo,” aldus een ander familielid.
Jeugdvriend Jerrel Wijnhard benadrukt dat Blijd altijd heel duidelijk was in zijn communicatie: “Hij kon soms hard zijn, had een scherpe tong en was verbaal sterk. Maar mensen luisterden naar hem.” Niet alleen de familie, maar ook oud-collega’s en vrienden zijn diep geraakt door zijn plotselinge overlijden.
Blijd werkte als teamleider in de PI Zaanstad en zijn pensionering kwam in zicht.
Familie zoekt steun bij elkaar
Het verlies is groot, maar binnen de familie wordt geprobeerd samen verder te gaan. “We gaan door,” zegt Jerrel. “Dat leren we in onze cultuur. De bitterheid neem je op, en laat je van je afglijden.
Dat moet, we móeten door.” Voor de maand november stond een familiereünie gepland, die nu een heel andere lading krijgt. “Een barbecue, plezier maken, elkaar weer zien. En dan is uitgerekend onze Marcel er niet bij,” zegt neef Hedwig Sno.
Een nieuw hoofdstuk dat niet mocht beginnen
Privé stond Blijd aan het begin van een nieuwe levensfase. Hij woonde in Purmerend en laat een vrouw en twee dochters achter. Zijn oom, Hesdy Marengo, die slechts twee jaar jonger is dan zijn neef, vertelt dat Blijd kort geleden opa was geworden.
“Hij was net twee maanden opa. Dat kun je toch niet geloven…”
Op de plek van het drama kwamen familieleden zaterdag samen om Blijd te herdenken. Hesdy en jeugdvriend Jerrel namen een slok Surinaamse rum en spuugden die uit over de bloemen, waarna zij het gebied met water besprenkelden.
“Om de geest te verdrijven,” legt Hesdy uit. “Marcel hoeft hier niet meer te zijn. Hij mag gaan rusten.” De familie probeert ondanks het immense verdriet samen verder te gaan en steun bij elkaar te vinden.
Onderzoek naar de achtergrond van de schietpartij
De politie onderzoekt intussen volop de aanleiding van de dodelijke schietpartij en de relatie tussen de verdachte en het slachtoffer. Er wordt onder meer gekeken naar een mogelijke woordenwisseling op het terras.
Ook onderzoekt de politie een eerdere ontmoeting tussen Blijd en de verdachte Soma in het Justitieel Complex Zaanstad. Daarnaast wordt gekeken naar de precieze gebeurtenissen voorafgaand aan het schietincident.
LEES OOK:Slecht nieuws voor Bas Muijs (49) na strafeis OM
Dat zijn werk risico’s met zich meebracht, wist Blijd zelf ook. In een eerder interview voor het programma De Werkvloer van Metro vertelde hij over incidenten waarbij hij door gedetineerden werd aangevallen. Een van die voorvallen, waarbij hij bijna werd gewurgd door een psychisch verwarde gedetineerde, maakte diepe indruk.
Door een misverstand dacht Blijd dat een cel leeg was, maar bij het openen van de deur werd hij direct bij de keel gegrepen. “Ik doe de celdeur open en meteen heb ik twee handen om mijn keel. Ja, dan word je overvallen,” vertelde hij destijds.
Dankzij het persoonlijke alarmsysteem konden collega’s snel ingrijpen. Blijd probeerde heftige gebeurtenissen altijd op het werk te laten en niet mee naar huis te nemen. “Thuis ben je vader en echtgenoot. Op mijn werk ben je bewaarder. Dat zijn twee verschillende werelden,” legde hij uit.
Wrang einde van een lange carrière
In april 2024 werd Blijd gevraagd of hij vreesde dat de ingrijpende ervaringen uit zijn werk hem later zouden inhalen. Daarop zei hij niet bang te zijn, want het einde van zijn loopbaan kwam immers in zicht.
“Ik ben op een leeftijd gekomen dat ik waarschijnlijk binnen vier à vijf jaar stop,” verklaarde hij destijds. Hij had het plan rond 2028 of 2029 afscheid te nemen van het gevangeniswezen. Door het tragische incident kwam na bijna vier decennia in het vak abrupt een einde aan zijn carrière.
De politie zet het onderzoek naar de schietpartij en de motieven van de verdachte voort. De nabestaanden hopen op antwoorden op hun vele vragen, terwijl ze proberen het immense verlies van Marcel Blijd samen te dragen.
