Gerda, 62 jaar oud, blijft trouw aan de traditionele manier van bankieren en wil niet overstappen op online bankdiensten. Terwijl steeds meer mensen hun financiën beheren via smartphones en computers, kiest Gerda voor persoonlijke service bij haar vertrouwde bank.
“Die technologie vertrouw ik niet,” zegt ze aan haar keukentafel, omringd door papieren bankafschriften. Haar voorkeur voor fysieke bankzaken staat lijnrecht tegenover de digitale trend van vandaag.
Veel mensen benadrukken de voordelen van online bankieren, maar Gerda maakt zich vooral zorgen om de risico’s. “Iedereen beweert dat het eenvoudig is en dat je alles kunt bijhouden,” vertelt ze, “maar ik voel me er niet goed bij.
Wat als er iets misgaat? Wat als iemand mijn geld steelt zonder dat ik het doorheb?” Verhalen over hackers en mensen die plotseling hun spaargeld kwijt zijn, versterken haar zorgen. “Hoe kan ik zeker weten dat het veilig is?” vraagt ze zich af.
In tegenstelling tot velen overweegt Gerda niet om zich aan te passen aan de digitalisering van de financiële sector. Ze legt uit dat ze het prettig vindt dat ze begrijpt hoe haar bank functioneert. “Als er een probleem is, ga ik gewoon naar binnen en praat ik met een medewerker aan de balie,” zegt ze.
“Ze herkennen me daar, en ik heb altijd het idee dat ik op hen kan rekenen.” Voor haar biedt een scherm dat gevoel van vertrouwen niet.
Gerda vertelt ook over een vriend die door phishing bijna 5000 euro verloor. De vriend had op een bericht gereageerd dat leek te komen van zijn bank. “Voordat hij het wist, was zijn geld weg,” vertelt Gerda. “Gelukkig kon de bank het terughalen, maar dat heeft me nog meer overtuigd dat online bankieren niets voor mij is.”
Voor Gerda draait het allemaal om veiligheid en persoonlijke controle over haar financiën. Ze waardeert de zekerheid van persoonlijk contact en de tastbaarheid van haar papieren bankafschriften. “Voor mij zijn controle en privacy belangrijk wanneer ik met geld omga. Je weet nooit wie er meekijkt,” legt ze uit.
Ze blijft sceptisch, ondanks de toezeggingen van banken over de veiligheid van digitale systemen. “Als iemand echt toegang wil tot je gegevens, dan vinden ze wel een manier,” zegt ze vastberaden. “Ik neem liever dat risico niet.”
Haar kinderen hebben geprobeerd haar te overtuigen om een poging te wagen, maar zonder veel succes. “Ze zeggen dat ik met de tijd moet meegaan en dat het veilig is,” vertelt Gerda. Voor haar kinderen, die zijn opgegroeid in de digitale wereld, voelt het natuurlijk. Maar voor Gerda blijft het onnatuurlijk en ongemakkelijk. “Ik voel me gewoon niet op mijn gemak,” legt ze uit.
Haar kinderen hebben zelfs een keer geprobeerd haar te helpen met een bankapp op haar smartphone. “Na een half uur inloggen, codes en verificaties heb ik de telefoon teruggegeven. Het voelde gewoon niet goed,” herinnert ze zich. De ervaring heeft haar twijfel alleen maar versterkt.
De sluiting van fysieke bankfilialen maakt het voor Gerda wel steeds lastiger om haar vertrouwde manier van bankieren voort te zetten. Laatst moest ze drie kwartier wachten om een simpele transactie te voltooien. “Jongere mensen kijken me soms vreemd aan,” zegt ze, “zij regelen alles snel op hun telefoon. Maar voor mij werkt het nu eenmaal zo.”
Hoewel ze zich ervan bewust is dat haar manier van denken steeds zeldzamer wordt, blijft Gerda bij haar keuze. “Het gaat om mijn geld en mijn zekerheid,” zegt ze vastberaden. “Als ik naar de bank wil, wil ik een medewerker kunnen spreken en weten dat alles goed geregeld is.”
Haar kinderen blijven proberen haar over te halen, maar voor Gerda blijft persoonlijk bankieren de enige juiste weg. Ze is vastbesloten: zolang ze het zelf kan regelen, houdt ze vast aan wat voor haar werkt en vermijdt ze de risico’s van online bankieren.
