Hans is blij met de rol van zijn schoonouders in het leven van zijn gezin. Sinds hij dertien jaar geleden een relatie begon met Eline, werd hij hartelijk ontvangen door haar ouders. Zijn schoonmoeder zorgde er zelfs voor dat hij gezonder ging eten door wekelijks maaltijden voor hem klaar te maken.
Inmiddels zijn hij en Eline getrouwd en ouders van twee kinderen: Job (5) en Isa (3). De grootouders zijn dol op hun kleinkinderen en zorgen twee dagen per week voor hen. Dit biedt Hans en Eline niet alleen financiële verlichting, maar geeft hen ook de geruststelling dat hun kinderen in een vertrouwde omgeving zijn.
Ondanks de goede band met zijn schoonouders voelt Hans zich ongemakkelijk over de manier waarop zij de kinderen opvoeden. Samen met Eline heeft hij gekozen voor een genderneutrale opvoeding, waarbij ze hun kinderen niet willen beperken tot stereotypen over jongens en meisjes. Echter, na een dag bij de grootouders valt het Hans op dat deze aanpak daar niet wordt gevolgd.
Zo krijgt Job regelmatig te horen dat bepaald speelgoed ‘niet voor jongens’ zou zijn, terwijl Isa speeltjes en kleding ontvangt die duidelijk de traditionele rolverdeling benadrukken. Daarnaast ontvangen de kinderen bij hun grootouders veel vaker snoep, iets wat thuis beperkt wordt om gezond gedrag te bevorderen.
Het verschil in opvoedingsstijl leidt niet dagelijks tot frictie, maar telkens wanneer het gebeurt, zorgt het voor spanning. Hans merkt dat niet alleen hijzelf, maar ook Eline zich hieraan stoort. Toch blijft het lastig om dit bespreekbaar te maken.
Eline vindt het moeilijk om haar ouders op deze gevoeligheid aan te spreken; ze wil hen niet kwetsen of de indruk wekken dat ze hun rol als grootouders beperkt. Ze is bang dat een dergelijke confrontatie de grootouders zou afschrikken, mogelijk zelfs tot het punt dat ze hun oppasdagen zouden willen opgeven.
Voor Hans voelt het als een dilemma: enerzijds vindt hij het belangrijk om op te komen voor hun opvoedingswaarden, anderzijds hecht hij aan de goede relatie met zijn schoonouders. Hoewel hij begrijpt dat grootouders de ruimte willen om van hun kleinkinderen te genieten zonder al te veel restricties, wringt het wanneer hun opvoedstijl haaks staat op wat hij en Eline voor ogen hebben. Moet hij het onderwerp laten rusten en de goede vrede bewaren, of toch zijn zorgen uitspreken, ook al brengt dat mogelijk ongemak met zich mee?
De situatie maakt dat Hans balanceert tussen respect voor zijn schoonouders en het belang dat hij hecht aan een consistente opvoeding. Deze worsteling is een herkenbaar verhaal voor veel ouders die hun kinderen opvoeden met bepaalde waarden, maar daarbij ook de inbreng van grootouders moeten navigeren.
Hans vraagt zich af of hij met zijn schoonouders in gesprek moet gaan over de opvoedingsverschillen. Hij hoopt uiteindelijk een middenweg te vinden, waarbij de liefdevolle band tussen zijn kinderen en hun grootouders intact blijft, zonder af te wijken van de waarden die hij en Eline willen overbrengen.
