Het nieuws kwam niet met toeters en bellen, maar juist in die stille, persoonlijke toon die bij dit soort momenten past. Via Instagram deelde John de Wolf een bericht dat bij veel voetballiefhebbers binnenkwam, ook ver buiten De Kuip.
De oud-verdediger en huidige assistent-trainer van Feyenoord plaatste een foto van zijn moeder, met woorden die weinig uitleg nodig hadden. Soms zegt een korte zin genoeg om een heel verhaal te voelen, zeker als je weet wat eraan voorafging.
Verdrietig bericht via instagram
John de Wolf maakte bekend dat zijn moeder is overleden. Bij de foto schreef hij: “Je bent nu bij papa en voor altijd in mijn hart.” Een afscheid dat tegelijk liefdevol en rauw eerlijk aanvoelt.
Voor wie hem al langer volgt, komt het overlijden niet helemaal onverwacht, maar het raakt daarom niet minder. De Wolf liet de afgelopen jaren vaker doorschemeren hoe zwaar de situatie thuis was, en hoe machteloos dat kan voelen.
Een lang en moeilijk afscheid
De moeder van John de Wolf kampte al geruime tijd met dementie. Zo’n ziekte sloopt niet alleen degene die het treft, maar legt ook bij familie een langzaam groeiende rouw neer, nog voordat het echte afscheid komt.
De Wolf zag haar stap voor stap achteruitgaan, tot het moment waarop ze hem niet meer herkende. Juist dat punt, het wegvallen van herkenning en contact, beschreef hij eerder als het meest hartverscheurende onderdeel van alles.
Het moment dat hij stopte met bezoeken
Eind 2024 nam De Wolf een beslissing die hij zelf ingrijpend noemde: hij ging vanaf dat moment niet meer bij zijn moeder op bezoek. Niet uit onwil, maar omdat het hem emotioneel opbrak.
Hij vertelde open dat het hem meer pijn deed dan troost gaf. Als er nog een sprankje contact was geweest, al was het maar minimaal, dan was hij gebleven gaan staan. Maar dat gevoel verdween volledig.
Het boek waarin hij alles uitsprak
Over die periode schreef hij het boek “Ma, ik ben het, John de Wolf”. Daarin deelde hij zonder omwegen wat hij zag gebeuren en wat dat met hem deed, inclusief momenten die je liever nooit meemaakt.
Zo beschreef hij dat zijn moeder soms vloekte, iets wat ze vroeger nooit deed. Hij nam haar dat niet kwalijk: ze was ziek. Maar het niet-herkend worden door je eigen moeder, dát bleek voor hem nauwelijks te dragen.
Waarom die keuze vaak onbegrip oproept
De Wolf merkte ook dat mensen snel een oordeel klaar hebben over hoe iemand met dementie in de familie omgaat. Zelf vond hij dat onbegrijpelijk, juist omdat het om gevoel gaat en niet om een handleiding met vaste stappen.
Hij benadrukte daarom: hij zegt niet dat dit dé manier is. Er bestaat geen perfecte aanpak, geen ‘goed’ of ‘fout’ dat voor iedereen werkt. Iedereen rouwt en zorgt op een eigen, vaak ingewikkelde manier.
Reacties en steun uit de voetballerij
Zulke berichten zorgen meestal voor een golf aan steun, zeker bij iemand die al decennia bekend is in de voetbalwereld. De Wolf is voor velen niet alleen een oud-speler, maar ook een herkenbaar gezicht langs de lijn.
Juist omdat hij zijn verhaal eerder zo open heeft gedeeld, voelen veel mensen zich betrokken. In de reacties op sociale media verschijnen vaak korte, warme berichten: sterkte, kracht, en vooral erkenning voor alles wat eraan voorafging.
Wat dementie met families doet
Het verhaal van De Wolf raakt een gevoelige snaar omdat dementie in Nederland zoveel gezinnen treft. Het is een ziekte waarbij je iemand tegelijk nog hebt én langzaam kwijtraakt, en dat maakt de rouw vreemd en verwarrend.
Voor buitenstaanders lijkt ‘op bezoek gaan’ soms een simpele plicht, maar wie het van dichtbij kent, weet hoe complex het is. Het kan liefdevol zijn, maar ook slopend, zeker als je steeds opnieuw afscheid moet nemen.
Een nieuw hoofdstuk, met gemis
Met het overlijden van zijn moeder komt er nu een definitief eind aan een periode die al jaren als een soort afscheid voelde. Tegelijk is het gemis nu concreet, en dat kan op een andere manier binnenkomen dan daarvoor.
Wij wensen John de Wolf en zijn naasten veel sterkte. Wat vind jij van zijn openheid over dementie en rouw? Laat het weten via onze social media en praat mee in de reacties.
Bron: Sportnieuws
