Na een lange relatie is het vuur gedoofd tussen een koppel uit Utrecht. Samenleven is onmogelijk geworden door de spanningen in huis. De vrouw vindt het logisch dat haar ex-vriend vertrekt, aangezien zij twee minderjarige kinderen heeft.
Hij weigert echter resoluut om weg te gaan. Voor haar zit er niets anders op dan naar de rechter te stappen, waar ze op een onverwachte tegenstander stuit.
Het begin van het conflict
In februari 2012 besluit het stel samen te gaan wonen in de regio Utrecht. De vrouw neemt haar twee jonge kinderen uit een eerdere relatie mee. Wat begint als een veelbelovende toekomst samen, eindigt in een nachtmerrie.
De spanningen lopen zo hoog op dat ze niet langer onder één dak kunnen leven. De relatie is voorbij en één van hen moet vertrekken. Voor de vrouw is het een moeilijke opgave om een nieuwe plek te vinden voor haar en de kinderen van 14 en 17 jaar oud. Ze dringt er daarom bij haar ex-vriend op aan dat hij vertrekt.
Weigering en redenen
De man weigert te vertrekken en beweert dat hij een goede reden heeft: hij is de oorspronkelijke huurder van de woning en de vrouw is later bij hem ingetrokken. Volgens hem is het daarom logisch dat zij vertrekt. De twee komen er onderling niet uit, en ten einde raad neemt de vrouw een advocaat in de arm.
De rechtszaak
De vrouw eist dat haar ex ervoor zorgt dat het huurcontract volledig op haar naam komt te staan en dat hij het huis binnen drie dagen na de uitspraak verlaat en alle sleutels overhandigt.
Bij weigering eist ze een dwangsom van 250 euro per dag, met een maximum van 15.000 euro. De man besluit in de tegenaanval te gaan en vraagt de rechter om duidelijk te maken dat hij de enige gebruiker van de huurwoning mag zijn, en dat zijn ex-vriendin binnen enkele dagen moet vertrekken.
De onverwachte tegenstander
De rechter stelt dat de zaak draait om de vraag of de vrouw medehuurder kan worden van de woning. Volgens de wet en de voorwaarden van de verhuurder is dit mogelijk als zij toestemming krijgt van degene die het huurcontract is aangegaan. Dan blijkt dat meerdere namen onder het huurcontract staan, waaronder die van een eerdere ex-partner van de man.
Volgens de man heeft deze voormalige vriendin al lang geleden afstand gedaan van het huis, maar ze kan nog steeds als huurder worden aangemerkt, waardoor haar medewerking vereist is.
Een onmogelijke missie
De enige manier waarop de moeder van twee in de woning kan blijven, is als zij erin slaagt om haar ex én zijn voormalige vriendin te overtuigen. Na de pijnlijke relatiebreuk is de man echter niet bereid om mee te werken, en het is onduidelijk hoe zijn voormalige vriendin hierover denkt.
Zelfs als zij bereid is om de vrouw te helpen, zou het niets uitmaken. De man staat in zijn recht en mag zelfstandig bepalen wie bij hem in de woning blijft. De rechter begrijpt dat deze beslissing de vrouw in een lastig parket brengt, maar oordeelt dat zij en haar kinderen moeten vertrekken. Ze krijgen een termijn van vier weken om te verhuizen, in plaats van de geëiste drie dagen.
Wat vind jij? Laat het ons weten door een reactie op Facebook achter te laten.
