De beslissing om alleenstaand moeder te worden was niet overhaast. Larissa heeft lang nagedacht over de uitdagingen, waaronder de financiële en emotionele verantwoordelijkheden die dit met zich meebrengt.
Zoektocht naar een Donor
Niet in aanmerking komend voor een ziekenhuisprogramma vanwege haar hoge BMI, ging Larissa zelf op zoek naar een donor. Via een website voor zaaddonatie ontmoette ze een man met wie ze een sterke connectie voelde. Na een periode van e-mails en WhatsApp-berichten, ontmoetten ze elkaar persoonlijk. “De chemie was er meteen,” herinnert Larissa zich. Ze besloten zonder uitstel tot inseminatie over te gaan.
Het contract dat ze opstelden, bepaalde dat de donor geen rol zou spelen in de opvoeding, maar dat het kind later wel contact mag opnemen als het dat wenst.
Een Onverwachte Zwangerschap
Tot haar verbazing was Larissa na de eerste poging zwanger. “Ik had al een voorgevoel,” zegt ze, verwijzend naar de fysieke symptomen die ze ervoer. Maar het duurde zes positieve zwangerschapstests voordat ze het echt kon geloven.
Het moederschap als alleenstaande is uitdagend, maar Larissa heeft een sterk ondersteuningsnetwerk. “Mijn familie en vrienden hebben aangeboden te helpen wanneer het nodig is,” vertelt ze. Haar moeder is haar grootste steunpilaar, vooral in moeilijke tijden.
Onlangs ontdekte Larissa dat ze weer zwanger is. Ze wilde dezelfde donor benaderen voor een tweede kind, maar kreeg te horen dat hij was overleden. “Dat was een moeilijk moment,” zegt ze, maar ze besloot door te gaan met haar zoektocht naar een nieuwe donor. Ook deze keer vond ze een geschikte donor via dezelfde website.
Nu, 24 weken zwanger, kijkt Larissa uit naar de komst van haar tweede kind. “Ik kan niet wachten om mijn gezin uit te breiden,” zegt ze met een glimlach. Haar verhaal is een inspiratie voor anderen die overwegen het pad van alleenstaand ouderschap te bewandelen.
Bron: Ouders van Nu
