De Hazes-familie blijft een onderwerp waar Nederland graag op incheckt, al is het maar omdat er bij André Hazes zelden iets ‘gewoon’ verloopt. De zanger deelt regelmatig flarden uit zijn privéleven, maar sommige momenten bewaart hij liever even voor zichzelf. Tot nu.

In de podcast ADHAZES schoof André aan met een duidelijk voornemen: hij wilde iets vertellen dat hem zichtbaar raakte. Niet met groot drama of ophef, maar juist met de soort opluchting die je voelt als een spannend hoofdstuk eindelijk goed blijkt af te lopen.
Een afspraak die tijd nodig had
André Hazes (32) is inmiddels een jaar samen met Noa Braaf (25). Voor buitenstaanders lijkt dat misschien ‘gewoon’ een relatie, maar binnen een samengesteld gezin liggen de stappen vaak gevoeliger. Zeker als er een kind bij betrokken is.
Met zijn ex Monique Westenberg (48) maakte André daarom een duidelijke afspraak: hun zoon Dré (9) zou Noa pas na een jaar ontmoeten. Die afspraak moest rust geven, tijd om te wennen en vooral: ruimte om het kind centraal te houden.
In de podcast meteen raak
Zodra de opname begint, gooit André het onderwerp op tafel. “Ik wil heel graag praten over wat ik heb meegemaakt,” zegt hij. Zijn zus Roxeanne Hazes voelt direct dat dit geen klein nieuwtje is en geeft hem de ruimte.
Ze moedigt hem aan om het rustig te vertellen, zonder haast. Die toon past bij het moment: niet opscheppen, niet forceren, maar delen wat het met hem deed. En dat blijkt voor André meer te zijn dan een ‘leuke ontmoeting’.
Het eerste jubileum met een grote stap
Het eerste jaar samen met Noa werd voor André extra bijzonder, omdat het precies samenviel met het moment waarop Dré haar eindelijk zou ontmoeten. Een soort mijlpaal binnen een mijlpaal, en daar hing veel gevoel aan.
Volgens André was het geen groots opgezet plan met ballonnen of cadeaus. Juist de normaliteit moest het werk doen: samen zijn, koken, praten. Een veilige setting waarin iedereen zichzelf kon zijn, zonder druk.
Monique bleef even om het samen te doen
De ontmoeting zelf verliep volgens André op een manier die je alleen maar kunt wensen. Dré kwam op maandag na school met Monique mee naar André en Noa. Zij kookten, Monique bleef anderhalf uur voor thee.
Dat uur was niet alleen praktisch, maar ook symbolisch: even samen in dezelfde ruimte, elkaar leren kennen, de spanning eruit. Daarna ging Monique terug naar huis en bleef Dré bij André en Noa. Een duidelijke, rustige overgang.
Een foto op de bank en een kleine twijfel
Voor André voelde dat eerste avondmoment als iets om te bewaren. Ze lagen met z’n drieën op de bank, met de hond erbij. Een simpel beeld, maar precies het soort huiselijkheid waar je als ouder op hoopt na een spannende stap.
Dré wilde de foto ook en maakte er zelfs meteen zijn WhatsApp-profielfoto van. André vond dat prachtig, maar dacht ook direct aan Monique. Hij appte haar meteen om te checken of zij het oké vond. Netjes, vond Roxeanne.
En toen bleek: het klikte echt
Wat daarna gebeurde, is waar André zichtbaar blij van werd. Hij raakte er in de podcast niet over uitgepraat: het was “heel tof” en vooral: het ging zoals hij het had gehoopt. Soms loopt een eerste ontmoeting stroef. Hier niet.
Hij beschreef het als een droom die uitkwam: hoe je het hoopt, hoe je het ‘manifesteert’ en in je hoofd ziet, en dat het dan ook echt zo gebeurt. Die opluchting hoor je tussen de regels door.

Disneyland als ultieme test (en beloning)
Alsof de ontmoeting thuis nog niet genoeg was, pakte André meteen door met een uitje waar hij lang naar uitkeek: Disneyland. Zo’n plek waar kinderen zichzelf zijn en waar je als volwassene snel ziet of een klik echt is.
André had één specifieke wens: dat er een moment zou komen waarop Dré uit zichzelf in een attractie met Noa zou willen. En dat gebeurde. Sterker nog: Dré ging in elke attractie met haar mee. “Het heeft alles overtroffen,” vertelde André trots.
Even aftasten, daarna hand in hand
Toch was het niet vanaf seconde één vanzelfsprekend. André gaf eerlijk toe dat het in het begin even aftasten was, bijvoorbeeld op weg naar het station. Dat is ook logisch: een kind voelt haarfijn aan dat er iets nieuws ontstaat.
Maar na twee dagen Disney veranderde de sfeer volledig. André vertelde dat Noa en Dré uiteindelijk hand in hand de auto in kwamen. “Die twee hebben elkaar helemaal gevonden,” zei hij. Het soort zin waar je als ouder stil van wordt.
Een lieve opmerking met een scherpe rand
Naast alle blijdschap zat er ook een moment in dat André raakte. Dré zou hebben gezegd dat hij hoopte dat André en Noa “voor altijd bij elkaar blijven”. Lief, natuurlijk — en juist daarom ook pijnlijk kwetsbaar.
André noemde het “zielig”, omdat je er meteen in hoort dat een kind zekerheid zoekt. Roxeanne begreep dat gevoel. Tegelijkertijd lijkt het ook een teken dat Dré zich veilig genoeg voelde om zo’n wens uit te spreken.
Roxeanne: ‘Hij was de enige die haar nog niet kende’
Roxeanne Hazes reageerde warm en opgelucht. Zij benadrukte dat bijna iedereen Noa al had ontmoet, behalve Dré. En als kind kan dat voelen alsof je buiten een belangrijke cirkel staat, ook al bedoelt niemand dat zo.
Dat het nu eindelijk gebeurd is en dan ook nog zo goed uitpakt, maakte haar zichtbaar blij. André stemde in, bijna nuchter maar met een zachte glimlach in zijn woorden: het was “echt heerlijk”.
Waarom dit moment zoveel losmaakt
In gezinnen waar ouders uit elkaar zijn, draait liefde niet alleen om twee volwassenen. Het gaat ook om vertrouwen, timing en het tempo van een kind. André en Monique lijken hier bewust gekozen te hebben voor zorgvuldig opbouwen.
Die aanpak is misschien niet spannend voor sensatiezoekers, maar wel belangrijk in de praktijk. Een eerste ontmoeting kan bepalend zijn voor de sfeer in de jaren erna. Als het goed gaat, geef je iedereen ademruimte.
Hoe kijk jij hiernaar?
Het verhaal van André laat zien hoe groot kleine momenten kunnen zijn: samen eten, thee drinken, op de bank hangen, en ineens voelt een nieuw hoofdstuk als iets dat klopt. Geen perfecte wereld, wel een mooie stap.
Wat vind jij van de afspraak om pas na een jaar kennis te maken, en de manier waarop ze dit hebben aangepakt? Laat het weten in de reacties op onze sociale media — we lezen graag mee.
Bron: rtl.nl







