De afgelopen week stond voor veel Nederlanders in het teken van verdriet om het overlijden van Gerard Cox. De geliefde cabaretier en acteur overleed zaterdag op 85-jarige leeftijd. Tegelijkertijd klinkt er ook bezorgdheid over de gezondheid van zijn ex-vrouw Joke Bruijs. Cabaretier Richard Groenendijk, al jaren bevriend met zowel Gerard als Joke, bezocht haar onlangs en deelde zijn indrukken over haar toestand. Zijn woorden schetsen een beeld van kracht en humor, maar ook van de zichtbare gevolgen van Parkinson.
Bezoek met bloemen en gebak
Richard Groenendijk besloot afgelopen week bij Joke langs te gaan. Hij nam bloemen en gebak mee, om op die manier toch wat vrolijkheid in huis te brengen. Volgens Richard leidt Joke tegenwoordig een rustig leven, waarin de ziekte Parkinson haar dagelijks parten speelt. Toch benadrukt hij dat zijn bezoek verrassend positief verliep.
“Ik vond dat ze heel goed was – ze had een goede dag.” Het bezoek aan Joke ziet Richard niet als zwaar of confronterend. Hij vindt het belangrijk om in het leven nog tijd met elkaar door te brengen. “Je kunt dit maar één keer doen en dat is tijdens het leven.
Dan kun je langsgaan en het samen nog leuk hebben. En niet dat je gaat zitten huilen op de begrafenis terwijl je nooit op bezoek bent geweest,” legde hij uit. Daarmee onderstreept hij hoe waardevol het is om dierbaren te bezoeken zolang het nog kan.
Goede en mindere dagen
Hoewel Joke op de dag van zijn bezoek in goede doen was, weet Richard dat haar gezondheid per dag kan verschillen. “Je hoort weleens dat ze een mindere dag had of dat ze zich niet zo lekker voelde,” zegt hij. Maar tijdens zijn eigen bezoek ervoer hij vooral gezelligheid. “Je kunt natuurlijk altijd met haar lachen hè. Het is een heel leuke vrouw.”
Joke behoudt volgens Richard ondanks haar ziekte haar levendigheid en scherpe geest. Ze blijft lachen, vertelt verhalen en deelt anekdotes uit het verleden alsof het gisteren was. “Ze mankeert niks aan haar hoofd hè. Mensen denken: Joke is dement, maar dat is ze helemaal niet.
Ze heeft Parkinson, dat zit op haar spieren. Dus ze wordt trager. Maar zij weet nog anekdotes te vertellen over twintig jaar geleden, toen wij in Londen waren. Het hoofd is helemaal helder, alleen het lijf wil niet meer.”
LEES OOK:Vakantie verandert in nachtmerrie: Alex (17) sterft op tragische wijze in Griekenland
De pijn van Parkinson
Het lot van Joke doet Richard extra veel pijn omdat hij eerder van dichtbij zag wat Parkinson kan aanrichten. Hij denkt daarbij aan de zanger Rob de Nijs, die uiteindelijk overleed aan de gevolgen van de ziekte. “Als ze die kant op zal gaan, doet me dat wel pijn natuurlijk. Dat zou ik heel vervelend vinden.”
De vriendschap tussen Richard en Joke is inmiddels meer dan twee decennia oud, en volgens hem voelt de gedachte dat haar gezondheid verder achteruitgaat zwaar. Parkinson is een progressieve ziekte die de spieren steeds verder aantast en dagelijkse handelingen langzaam moeilijker maakt.
Toch blijft Joke strijdbaar en probeert ze zoveel mogelijk haar levenslust te behouden. Voor Richard is dat bewonderenswaardig, en het maakt zijn bezoeken niet treurig maar juist waardevol.
Verdriet om Gerard Cox
Het overlijden van Gerard Cox kwam voor Richard sneller dan verwacht. Gerard kampte al met uitgezaaide slokdarmkanker, maar zijn nuchtere houding tegenover de ziekte maakte indruk. “Ik vind het wel heel mooi dat hij er zo in staat. Desalniettemin is het verdrietig, treurig.”
Nog maar kort geleden vertelde Richard dat Gerard bij hem zou komen lunchen. “Binnenkort komt hij bij ons lunchen. We gaan lekker visjes bakken. Gerard kijkt daar nog heel erg naar uit, heel leuk,” zei hij toen. Helaas is het daar nooit meer van gekomen. Het verlies van zijn vriend voelt voor Richard zwaar, juist omdat de band zo warm en langdurig was.
Balans tussen verdriet en kracht
Voor Richard Groenendijk is het duidelijk dat hij zowel in Joke als in Gerard bijzondere vrienden had. Het verdriet om het verlies van Gerard gaat hand in hand met de zorgen om Joke. Toch overheerst bij hem het besef dat je juist in moeilijke tijden moet blijven omkijken naar elkaar. Voor jou als lezer maakt dit verhaal duidelijk hoe belangrijk vriendschap en aanwezigheid zijn, ook wanneer ziekte en verlies het leven tekenen.
