Op een kalme vrijdagmiddag in september besloten vier jonge mannen om samen een motorrit te maken. Met hun helmsystemen verbonden, reden ze langs de kust en bespraken ze welke route het zou worden.
Het leek een dag als alle andere, vol vrijheid en vriendschap, zonder dat iemand kon vermoeden dat er een tragedie op de loer lag.
Daan Exalto, een 24-jarige uit Westzaan, was een van de vier. Zijn leven stond in het teken van avontuur en de wil om anderen te helpen. Met een achtergrond in het bergingswerk en een hart dat uitging naar dienstbaarheid, was Daan bezig aan een nieuw hoofdstuk: zijn opleiding tot politieagent.
Voor hem voelde het alsof alles samenkwam en zijn toekomst open lag.
Op vrijdag 25 september kreeg deze veelbelovende toekomst echter een dramatische wending. Tijdens de gezamenlijke motorrit met drie studiegenoten van de politieacademie, raakte Daan betrokken bij een ernstig ongeval ter hoogte van Breezand. Op dat moment botste hij met een van zijn vrienden, wat leidde tot een rampzalige afloop.
De fatale botsing
De gevolgen van het ongeval waren niet te bevatten. Daan overleed ter plekke, terwijl zijn vriend zwaargewond werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Het is nog altijd niet duidelijk hoe het ongeluk precies heeft kunnen gebeuren; de politie is bezig met het onderzoek naar de toedracht.
De vragen blijven, en de onzekerheid over het verloop van het incident drukt zwaar op alle betrokkenen.
Jeugd en ambitie
Daan groeide op in het Noord-Hollandse Westzaan en was van jongs af aan in de ban van het bergingswerk, mede dankzij zijn vader René, die werkzaam was bij bergingsbedrijf Hoogwout. Hij vergezelde zijn vader op tochten door heel Europa om gestrande voertuigen op te halen, waardoor hij uitgroeide tot een technisch vaardige en oplossingsgerichte jongeman.
Zijn kennis en volwassenheid trokken al vroeg de aandacht van zijn omgeving.
Toch koos Daan er bijna twee jaar geleden voor om een andere richting in te slaan. Onder invloed van een goede vriend die bij de politie werkte, besloot hij zich aan te melden bij de politieacademie.
Binnen korte tijd werd duidelijk dat deze keuze hem op het lijf geschreven was. Zijn enthousiasme en vastberadenheid vielen op tijdens zijn opleiding en stages.
Inmiddels bevond Daan zich in de afrondende fase van zijn studie en liep hij stage bij Bureau Amstel in Amsterdam. Hier werd hij steeds vaker ingezet bij noodsituaties en het werk op straat, iets waar hij zich zichtbaar in thuis voelde.
Zijn zus Fleur vertelde hoe Daan genoot van zijn nieuwe werk, maar daarnaast altijd loyaal bleef aan zijn oude passie. Op vrije dagen hielp hij regelmatig nog bij Hoogwout, waar hij zijn oude collega’s bleef ondersteunen.
Balans tussen oud en nieuw
Zelfs verre ritten, zoals naar Spanje om een vervangende auto af te leveren, nam Daan met plezier voor zijn rekening. Het warme contact met zijn voormalige collega’s bij Hoogwout bleef bestaan, ondanks zijn overstap naar een nieuwe carrière.
Voor Daan was het vanzelfsprekend om beide werelden te combineren en zijn loyaliteit aan zijn oude werkgever te behouden.
Op die bewuste vrijdagmiddag leek alles samen te komen: een ontspannen sfeer, een prachtige route langs de kust en het gezelschap van goede vrienden. Maar het noodlot sloeg toe bij Breezand, waar de motoren met elkaar in botsing kwamen.
Een niet te bevatten verlies
Het verlies van Daan kwam als een schok voor zijn ouders René en Helena, zijn zus Fleur en alle anderen die hem kenden. De schok was des te groter omdat Daan nog maar 24 jaar oud was en op het punt stond zijn opleiding af te ronden.
Zijn toekomst leek verzekerd, en zijn aanstekelijke ambitie en enthousiasme maakten indruk op iedereen in zijn omgeving.
Ook bij Hoogwout, waar Daan jarenlang werkte, was het verdriet groot. Ondanks zijn overstap naar de politie bleef hij een bekend gezicht en gewaardeerde vriend onder de medewerkers. In een gezamenlijke rouwadvertentie van Hoogwout, Theo Rood Berging en Transport en Automobielbedrijf Schoenmaker & Zn werd zijn overlijden gedeeld met diepe verslagenheid.
Daarin stond: “Met groot verdriet en verslagenheid nemen we veel te vroeg afscheid van Daan Exalto.”
Collega’s herinnerden zich hoe ze Daan als jonge jongen leerden kennen en hem zagen uitgroeien tot een man met grote dromen. Ondanks zijn nieuwe carrière bleef hij in hun ogen altijd een deel van het team.
“Daan was meer dan alleen een collega, hij was een vriend. De mooie en onvergetelijke herinneringen aan Daan zullen we altijd blijven koesteren. Hij zal enorm gemist worden,” aldus de gezamenlijke boodschap.
Persoonlijke herinneringen en reacties
Niet alleen collega’s, maar ook vrienden en familie deelden hun herinneringen aan Daan. Op de herdenkingswebsite Herdenk.nl verschenen persoonlijke berichten van mensen die geraakt waren door zijn overlijden. Zo beschreef Moniek van Veen, die hem bij Hoogwout leerde kennen, Daan als een “rustige jongen die voor iedereen klaar stond.”
Zij vertelde dat ze na een periode terugkeerde bij het bedrijf en hoorde dat Daan bij de politie was begonnen, een stap die hem volgens haar veel geluk bracht. “Helaas heeft dat avontuur veel te kort mogen duren,” schreef ze in haar bericht.
Ook zijn familielid Sanne liet een aangrijpend bericht achter. Zij vertelde hoe zij het tragische nieuws via Daans zus hoorde. “M’n kleine neefje… nog steeds kan ik het niet bevatten,” schreef Sanne.
Ze dacht terug aan gezamenlijke verjaardagen, familiefeesten en het moment waarop ze via de familieapp een foto kreeg toegestuurd van Daan in zijn nieuwe rol bij de politie. “Wat een stoere gast, echt trots op jou,” herinnert ze zich.
Een indrukwekkend afscheid
Het afscheid van Daan Exalto was groots, passend bij de impact die hij op velen had. Zijn kist werd vervoerd op een vrachtwagen van Hoogwout van het uitvaartcentrum in Krommenie naar crematorium Driehuis-Westerveld. Zes motoragenten begeleidden het konvooi, terwijl langs de route collega’s van Hoogwout en andere bergingsbedrijven met hun voertuigen een erehaag vormden. Ook vlogen meerdere politiehelikopters over als eerbetoon aan Daan.
Bij het crematorium stonden zo’n tweehonderd politiemedewerkers opgesteld om Daan de laatste eer te bewijzen. Zelfs de korpschef was aanwezig, wat de waardering en het respect voor Daan onderstreepte. De belangstelling bij de uitvaart maakte duidelijk hoeveel mensen geraakt waren door zijn verlies.
Tijdens de dienst klonk muziek uit de jaren zeventig en tachtig, waaronder nummers van Dire Straits en The Doobie Brothers. Dit was muziek die Daan zelf graag luisterde en paste bij de sfeer van het afscheid.
Het werd een moment om samen te rouwen, maar ook om herinneringen te koesteren aan een jonge man die zijn dromen met enthousiasme, loyaliteit en toewijding achterna ging.
