Denise woont al haar hele leven in Amsterdam-Noord, waarvan ruim tien jaar in hetzelfde huurhuis. Het huis dat ze deelde met haar vader, tot hij minder dan een jaar geleden plotseling overleed. Zijn overlijden bracht haar wereld tot stilstand. Toch heeft Denise nauwelijks tijd gehad om te rouwen; haar woning staat op het spel. Hoewel ze bij de gemeente ingeschreven stond op dit adres, ontbreekt haar naam op het huurcontract van woningcorporatie De Alliantie. Alsof dat nog niet genoeg was, blijkt de woning nét iets te groot voor een eenpersoonshuishouden: 0,2 vierkante meter te groot.
Een veilige plek voor Denise
Voor Denise is het behoud van haar woning cruciaal. Ze heeft autisme en agorafobie, wat betekent dat onbekende plekken haar angstig maken. De wijk waarin ze woont, biedt haar een vertrouwd gevoel. “Als ik moet verhuizen, kom ik in isolatie. Hier ken ik mijn buren nog,” vertelt ze emotioneel. Het huis is niet zomaar een plek om te wonen, maar een toevluchtsoord vol herinneringen aan haar vader. Zijn jas hangt nog aan de kapstok, zijn kleren liggen in de kast. “Ik heb de spullen nog niet eens verplaatst; hoe kan ik ze dan ooit verhuizen of wegdoen als ze niet in een nieuw huis passen?”
Wettelijke grenzen en strenge regels
Hoewel er een wet is die weeskinderen beschermt in situaties zoals die van Denise, geldt deze alleen voor kinderen jonger dan 28 jaar. Denise is inmiddels in de dertig en heeft daarom geen recht op bescherming via deze regeling. De Alliantie stelt dat zij in algemene zin begrip hebben voor de impact van dergelijke situaties, maar benadrukt ook de schaarste aan betaalbare woningen in Amsterdam.
“De wet bepaalt de voorwaarden waaronder een huurovereenkomst na overlijden kan worden voortgezet,” verklaart een woordvoerder. Daarbij wordt gekeken naar de duurzaamheid van het huishouden en de geschiktheid van de woning. “Grotere woningen zijn bedoeld voor gezinnen, niet voor eenpersoonshuishoudens.” Denise’s woning meet 61,2 vierkante meter, net boven de grens van 61 vierkante meter voor eenpersoonshuishoudens. “De wachttijden voor sociale huur zijn al lang, en passende woningen zijn schaars,” voegt de woordvoerder toe.
Advocaat: “Is dit menselijk?”
De zaak tussen Denise en De Alliantie komt komende maandag voor de rechter. Haar advocaat, Bansta Blanckenburg, noemt het onmenselijk om iemand op straat te zetten vanwege een verschil van 0,2 vierkante meter. “Moeten we echt een rechtszaak voeren over zo’n minimaal verschil? Deze discussie heeft niets te maken met de menselijke maat,” zegt hij. Blanckenburg hoopt dat de rechter rekening houdt met de bijzondere omstandigheden van Denise.
Hoop op rust en verwerking
Voor Denise is de rechtszaak een laatste kans om haar thuis te behouden. “Ik wil gewoon rust,” zegt ze. “Ik wil in mijn vertrouwde omgeving dit verlies kunnen verwerken.” Het resultaat van de zaak zal bepalen of Denise haar leven opnieuw kan opbouwen in de woning die voor haar zoveel meer betekent dan alleen een dak boven haar hoofd.
