Sandra begon al vroeg met haar zoektocht naar kinderopvang, zodra ze wist dat ze een baby verwachtte. Ze koos voor een opvang dichtbij huis, die tijdens het kennismakingsbezoek een goede indruk maakte. De omgeving was schoon, en de medewerkers leken vriendelijk en zorgzaam, waardoor ze zich gerustgesteld voelde.
Haar zoontje begon met vier maanden, één dag per week naar de opvang te gaan, terwijl Sandra zelf drie dagen per week werkt. In het begin leek alles goed te gaan. Haar zoontje was een rustige baby, en de medewerkers verzekerden haar dat alles naar wens verliep.
Maar na een half jaar begon de situatie te veranderen. Haar zoontje wilde niet meer slapen op de opvang. Thuis kon Sandra hem eenvoudig kalmeren met een liedje, maar op de opvang weigerden de medewerkers deze aanpak te volgen.
Ze vonden dat het averechts zou werken en lieten hem daarom huilen totdat hij van uitputting in slaap viel. Voor Sandra was dit een vreselijke ervaring. Het idee dat haar zoontje huilend in slaap viel zonder getroost te worden, voelde voor haar hartverscheurend.
Nu, enkele maanden later, zegt de opvang dat ze haar zoontje niet langer dan een paar minuten laten huilen, maar dat ze hem ook niet actief troosten om hem in slaap te krijgen. Het resultaat is dat haar zoontje vaak oververmoeid en huilerig is als ze hem aan het einde van de dag ophaalt.
Sandra begrijpt dat de medewerkers meerdere kinderen hebben om voor te zorgen, maar ze vindt dat een paar minuten troost niet te veel gevraagd is. Ze voelt zich nu ongemakkelijk en bezorgd elke keer dat ze hem naar de opvang brengt.
Sandra staat voor een moeilijke beslissing. Ze wil het beste voor haar kind, maar ze weet niet goed welke keuze dat is. Als ze besluit om hem van de opvang te halen, loopt ze het risico dat het lang duurt voordat ze een nieuwe plek vindt.
Tegelijkertijd wil ze niet dat haar zoontje blijft in een situatie waar hij zich niet prettig voelt. Het dilemma brengt haar in een emotionele tweestrijd. Voor ouders zoals Sandra is het vinden van de juiste balans tussen werk en de zorg voor hun kind een uitdaging, en de keuzes die gemaakt moeten worden zijn niet altijd eenvoudig.
Het verhaal van Sandra benadrukt de complexiteit van het vinden van een opvang die zowel praktisch als emotioneel voldoet aan de verwachtingen. Ze staat nu voor de moeilijke taak om te beslissen wat het beste is voor haar zoontje, terwijl ze rekening houdt met haar eigen werkverplichtingen en de schaarste aan beschikbare opvangplekken.
