Maandag stond voor Isa Hoes in het teken van herinneringen, verdriet en liefde. Precies vijftien jaar na het overlijden van haar man, acteur en zanger Antonie Kamerling, deelde de 53-jarige actrice een ontroerend bericht op Instagram. De foto van Antonie, lachend achter het stuur van een auto, werd vergezeld door een korte, maar krachtige zin: “Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010.” De woorden raakten duizenden volgers diep, die massaal steunbetuigingen achterlieten.
Een liefde die begon op de set van GTST
De liefde tussen Isa Hoes en Antonie Kamerling begon in 1990, op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Hun tv-karakters Ludo Sanders en Roos Alberts vonden elkaar, en dat bleek ook achter de schermen het begin van een groot liefdesverhaal. Ze trouwden in 1997 in Italië en kregen samen twee kinderen: zoon Merlijn en dochter Vlinder.
Hun relatie kende naast hoogtepunten ook moeilijke momenten. Antonie worstelde jarenlang met depressies, een strijd die hij in 2010 verloor toen hij op 44-jarige leeftijd overleed. Zijn dood liet diepe sporen na — niet alleen bij zijn gezin, maar ook bij het Nederlandse publiek, dat hem kende als een talentvolle en geliefde artiest.
Zoon Merlijn herdenkt zijn vader met openhartige woorden
Niet alleen Isa stond stil bij de verdrietige dag. Ook hun zoon Merlijn Kamerling schreef een indringend bericht op sociale media. “Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader,” begon hij. “Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet. Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Merlijn vertelde hoe zijn rouwproces pas echt op gang kwam toen hij in 2020 zijn boek schreef over het verlies. “Toen ik begon aan mijn boek, veranderde er iets. Dat was het begin van rouw. Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is. Het verlies blijft een litteken, maar het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Hoopvolle boodschap na jaren van pijn
In zijn bericht schreef Merlijn dat hij dit jaar voor het eerst bijna was vergeten dat het 6 oktober was. “Voor het eerst voelde ik vandaag geen verdriet, totdat ik dit berichtje ging schrijven,” bekende hij. “Niet omdat ik hem vergeten ben, maar omdat het gemis niet meer alles overheerst.”
Hij richtte zich tot iedereen die een vergelijkbaar verlies meemaakt: “Ik wil eigenlijk alleen maar zeggen: het komt echt goed. Voor iedereen die nu door eenzelfde soort hel gaat – ik weet hoe uitzichtloos het voelt.” Hij sloot af met ontroerende woorden: “Dank je wel papa. Ik mis je. En ik hou van je.”
Onder zijn bericht reageerde Isa trots en liefdevol: “Wat schrijf je dat toch weer mooi… Ik ben zo trots op jou, en ik weet zeker dat papa dat ook is. For ever.” De reactie kreeg honderden hartjes van volgers die meeleefden met het gezin.
Een vrouw die blijft zoeken naar rust en liefde
Naast het herdenken van Antonie kwam ook Isa’s persoonlijke leven de afgelopen maanden in het nieuws. In haar populaire podcast Marc-Marie & Isa Vinden Iets vertelde ze open dat haar relatie voorbij was. “Het was hem gewoon niet,” zei ze eerlijk. “Ik voelde het niet, dus dan houdt het op. Ik heb het écht geprobeerd.”
Isa gaf aan dat ze de breuk met verdriet, maar ook met acceptatie tegemoettrad. “Ik had gewild dat het werkte, maar het gevoel was er niet. Dan kun je beter eerlijk zijn.” Haar co-host Marc-Marie Huijbregts reageerde begripvol en prees haar openheid: “Ja, want je vond hem écht leuk.”
Pogingen tot nieuw geluk
De actrice is niet bang geweest om opnieuw de liefde te zoeken. Drie jaar geleden werd ze nog in Rotterdam gespot met een onbekende man, maar die relatie hield geen stand. In interviews vertelde Isa dat ze na het overlijden van Antonie meerdere keren heeft geprobeerd een nieuwe liefde te vinden, maar dat het niet altijd gemakkelijk was.
Volgens tijdschrift Weekend zou ze na 2010 drie serieuze relaties hebben gehad, maar geen daarvan bleek blijvend. Eén van de mannen bleek homoseksueel, een ander keerde terug naar zijn vrouw. Isa bleef daar nuchter onder. Ze zei eerder dat geluk niet per se afhankelijk is van een partner, maar dat het ook gevonden kan worden in werk, familie en vriendschap.
De kracht van herinnering
Vijftien jaar na het verlies van Antonie blijft zijn aanwezigheid voelbaar. Zijn muziek – vooral het nummer Toen ik je zag – is voor velen nog steeds een symbool van liefde en verlies. Isa en Merlijn laten met hun openheid zien dat rouw verandert, maar nooit verdwijnt.
Hun verhalen bieden troost aan duizenden mensen die iemand missen. Ze laten zien dat verdriet met de tijd een andere vorm krijgt: minder scherp, maar nog altijd aanwezig. De liefde tussen Isa, Antonie en hun kinderen is er één die tijd, afstand en zelfs de dood overstijgt.
