Noa Vahle, de 26-jarige dochter van Linda de Mol, heeft in haar podcast een opvallend eerlijk inkijkje gegeven in haar ervaringen met drugs. Niet stoerdoenerig of schreeuwerig, maar juist heel nuchter: één keer blowen deed haar nauwelijks iets, MDMA daarentegen maakte indruk op een manier die ze niet nog eens wil meemaken.
Het gesprek ontstond in de podcast die Noa samen maakt met Hélène Hendriks en Merel Ek. Drie vriendinnen aan tafel, dus de sfeer is los en vertrouwelijk. En dan komt er soms meer op tafel dan je in een standaard interview ooit zou horen.
Een gesprek dat ineens heel persoonlijk wordt
In de podcast gaat het al snel over uitgaan, grenzen en ‘dingen die je ooit een keer geprobeerd hebt’. Noa vertelt dat ze ook wel eens heeft geblowd, maar dat het bij haar eigenlijk geen enkel effect had. Geen giechelbui, geen loomheid, niets.
Volgens Noa zat ze destijds met twee vriendinnen die wél meteen in een totaal andere stand schoten. Zij gingen daarna direct naar de McDonald’s en waren helemaal uitgelaten, terwijl Noa zelf vooral dacht: was dit het nou?
Merel en Hélène zetten de toon met hun eigen grenzen
Merel Ek haakt aan en geeft toe dat ze in haar leven wel vaker een joint heeft gerookt. Dat levert een herkenbare reactie op: blowen is voor veel mensen een ‘eens geprobeerd’-moment, zonder dat het meteen een vast patroon wordt.
Hélène Hendriks houdt de boot juist helemaal af en zegt dat ze het nog nooit heeft gedaan. Merel benadrukt ondertussen dat ze geen harddrugs heeft geprobeerd. XTC noemt ze expliciet als grens: dat is voor haar een stap te ver.
Noa over mdma: eerst euforie, daarna de klap
Noa vertelt vervolgens dat ze wél een keer MDMA heeft geprobeerd. De eerste ervaring was volgens haar geweldig: euforisch, licht, alsof alles ineens leuker en intenser werd. Ze beschrijft het als een moment waarop ze echt dacht: dit is bizar leuk.
Maar de tweede keer sloeg alles om. De dag erna voelde ze zich zó slecht dat ze schrok van haar eigen gedachten. Ze formuleert het heftig – alsof ze “van een gebouw af” wilde springen – en maakt daarna meteen duidelijk: dit wil ze nooit meer.
De ‘after’ die veel mensen niet zien
In het gesprek komt ook de bekende theorie voorbij dat je na MDMA een flinke dip kunt krijgen, omdat je lichaam tijdelijk door bepaalde ‘gelukstofjes’ heen raakt. Merel vraagt of het te maken heeft met dopamine, al blijft het bij gissen.
Noa zelf houdt het simpel: ze weet niet precies hoe het werkt, maar ze weet wél hoe het voelde. En die nasleep was voor haar zo heftig dat het elke verleiding wegnam om het nog eens te doen.
Vijf jaar geleden en sindsdien klaar
Noa benadrukt dat het inmiddels jaren geleden is. Ze heeft het over ongeveer vijf jaar geleden en zegt dat ze sindsdien niets meer heeft gedaan. Daarmee plaatst ze haar verhaal ook meteen in perspectief: geen huidige gewoonte, maar een ervaring uit het verleden.
Juist dat maakt het verhaal voor luisteraars zo opvallend: het klinkt niet als een bekentenis om interessant te doen, maar als een eerlijk terugkijken op iets wat toen gebeurde en waarvan ze nu vooral de les heeft onthouden.
Showkenner Evert Santegoeds verbaast zich
De openhartigheid van Noa blijft niet onbesproken. In Shownieuws reageert Evert Santegoeds op de uitspraken en zegt hij dat Noa in de podcast vaak veel vrijer praat dan in interviews. Volgens hem doet een vriendinnensetting duidelijk iets.
Hij vraagt zich hardop af of Linda de Mol dit soort details wel allemaal wist. Niet als beschuldiging, maar als constatering: zodra mensen ontspannen met vriendinnen praten, komen er soms verhalen naar buiten die je thuis niet snel uitgebreid bespreekt.
Waarom dit gesprek zoveel aandacht trekt
Dat er ophef ontstaat, heeft ook te maken met de naam ‘De Mol’. Alles wat iemand uit die familie zegt, wordt sneller opgepikt. Noa wordt bovendien vaak gezien als de ‘brave’ dochter, dus juist een eerlijk verhaal over experimenteren verrast.
Tegelijk is de kern van haar verhaal niet dat drugs ‘leuk’ zijn, maar dat één ervaring zelfs zó tegenviel dat ze er definitief mee stopte. Het gesprek laat vooral zien hoe groot het verschil kan zijn tussen een avond en de dag erna.
Tot slot
Of je nou nooit iets probeert, wel eens wat experimenteert, of juist bewust verre afstand houdt: dit soort gesprekken blijven herkenbaar omdat ze gaan over grenzen, groepsdruk en de gevolgen die je niet altijd kunt voorspellen.
Wat vind jij van Noa’s openheid in haar podcast: verfrissend eerlijk, of juist iets wat je beter privé houdt? Laat het weten op onze sociale media—benieuwd naar jouw reactie.
Bron: mediacourant.nl
