Toen Tooske Ragas (50) in 2003 de hoofdrol speelde in de musical De 3 Musketiers, sloeg de vonk over tussen haar en tegenspeler Bastiaan Ragas (51). De gevoelens waren wederzijds en hun liefde hield stand. Op 25 juni 2005 gaven ze elkaar het jawoord. Hoewel Tooske nooit heeft getwijfeld aan haar gevoelens voor Bastiaan, was de rol van stiefmoeder voor haar een onverwachte uitdaging.
Onvoorbereid in de rol van bonusmoeder
Vanaf het begin van hun relatie kreeg Tooske er een belangrijke rol bij: die van bonusmoeder voor Bastiaans zoon Sem (23), uit zijn eerdere relatie met Laura Vlasblom. Zonder voorbereiding stapte ze deze nieuwe fase in. ‘Ik ben daar, zoals bijna iedereen, bleu in gestapt. Ik had me er niet in verdiept en er niks over gelezen,’ vertelt ze in Margriet. Toch genoot ze van de momenten met Sem en vond ze het heerlijk om voor hem te zorgen. Dit ging goed, totdat de dynamiek veranderde met de geboorte van haar eigen dochter.
De emotionele strijd tussen biologische en stiefmoederschap
Toen dochter Leentje (18) werd geboren, besefte Tooske dat haar gevoelens voor haar biologische kind anders waren dan die voor haar stiefzoon. ‘Ik merkte toch verschil tussen wat ik voelde voor het kind dat uit mijn lichaam was gekomen en de liefde die ik voelde voor mijn niet-biologische kind. En dat vond ik zo’n onwaarschijnlijk gruwelijke constatering, dat ik dacht: dit moet ik zo ver mogelijk wegstoppen.’
De komst van Leentje maakte haar bewuster van deze verschillen, wat leidde tot een innerlijke worsteling. Samen met Bastiaan kreeg Tooske later nog twee dochters, Fien (16) en Catoo (14). Ondanks haar liefde voor het gezin bleef het stiefouderschap een complex thema voor haar. Vijf jaar geleden besloot ze zich hierin te verdiepen.
Inzichten en open gesprekken brachten rust
Door boeken te lezen en zich te verdiepen in het stiefouderschap vielen er veel puzzelstukjes op hun plek. ‘Toen vielen er zoveel kwartjes, dat ik dacht: wat een gemiste kans. Als ik aan het begin het lef had gehad om te zeggen: Jeetje, dit vind ik heel ingewikkeld, dan had dat veel onderhuidse frustratie gescheeld.’
Tooske realiseerde zich dat haar stiefzoon Sem haar worsteling waarschijnlijk heeft gevoeld. ‘Als we daar veel meer openheid over hadden gehad, was het denk ik voor iedereen makkelijker geweest,’ vertelt ze. Inmiddels heeft ze hierover liefdevolle gesprekken met Sem gevoerd, waardoor de druk van haar schouders viel. ‘Nu die druk eraf is, kan ik ontzettend genieten van mijn toegevoegde waarde als niet-biologische moeder van dit fantastische jonge mens.’
Trots op haar samengestelde gezin
Vandaag de dag kijkt Tooske met trots naar haar gezin. Ze is dankbaar voor de band die ze met Sem heeft opgebouwd en ziet hem als een volwaardig lid van haar gezin. Over haar kinderen zegt ze vol liefde: ‘Ik heb vier goed gelukte exemplaren.’
